ECHA PRZESZŁOŚCI

Seria moich ilustracji ukazująca żołnierzy do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Nakło 1109" autorstwa Mariusza Sampa. Od lewej stoją:  1. Kronikarz Gall Anonim, jako mnich benedyktyński. Pierwszy, nieznany z imienia kronikarz dziejów Polski był cudzoziemcem i najpewniej człowiekiem Kościoła, być może mnichem. W czasach nowożytnych uważano go za przybysza z Francji, stąd utrwalony w historiografii przydomek Gall Anonim. Ostatnie badania wskazują, że mógł się wywodzić z północnych Włoch, z Wenecji. Anonim mógł być związany z klasztorem benedyktynów w wielkopolskim Lubiniu, ufundowanym przez możny ród Awdańców (jego przedstawicielem był kanclerz Michał, któremu dziejopis dedykował dwie księgi swej kroniki). Dlatego przedstawiamy go w stroju benedyktyńskim, ubranego w szarą długą szatę zwaną froccus i nakładaną na nią ciemnobrązową kukullę z kapturem (łac. cucullo oznacza właśnie kaptur). 2. Zbysława, pierwsza żona Bolesława Krzywoustego Zbysława, córka księcia ruskie...

Starożytne plemiona libijskie, pochodzenia berberyjskiego, prowadziły koczownicze i półkoczownicze życie między śródziemnomorskim wybrzeżem Afryki Północnej a oazami Sahary, będąc zachodnim wrogiem Egiptu faraonów. Ramzes III w XII wieku p.n.e. był jednym z faraonów, którzy przeprowadzili udane kampanie wojskowe przeciwko najeźdźcom Libii i ich sojusznikom, Ludom Morza. Starożytna sztuka egipska przedstawiała Libijczyków praktycznie nagich, z wyjątkiem przepaski biodrowej i płaszcza, oba stroje prawdopodobnie wykonane z barwionej i malowanej skóry. Egipska sztuka często przedstawia płaszcze Libijczyków o nieregularnych wzorach, które interpretowano jako skórę krowy lub żyrafy. Libijczyk na ilustracji Oliverasa nosi płaszcz wykonany z egzotycznej skóry żyrafy, sprowadzonej z południa Sahary. Inne typowe cechy Libijczyków w sztuce egipskiej to pióra strusie na głowie, ich wyszukane fryzury i tatuaże. Czasami są oni również przedstawiani z biżuterią, taką jak kolczyki, naszyjniki i kolczy...

Urodzony w Katalonii w rodzinie drobnej hiszpańskiej szlachty, Gaspar de Portolá y Rovira (1716-1786) był hiszpańskim oficerem armii i pierwszym gubernatorem Kalifornii w latach 1767–1770.            Kapitan Gaspar de Portolá urodził się w Os de Balaguer (w prowincji Lleida, w Katalonii). W 1734 roku otrzymał stopień chorążego, a w 1743 roku stopień porucznika. Służył we Włoszech podczas wojny o sukcesję austriacką i brał udział w hiszpańskiej inwazji na Portugalię. Najbardziej znany jest z wyprawy do Kalifornii, która była pierwszą odnotowaną europejską eksploracją wnętrza dzisiejszej Kalifornii. Ekspedycja doprowadziła do założenia Alta California (Kalifornia Górna) i przyczyniła się do umocnienia hiszpańskich roszczeń terytorialnych w spornych i niezbadanych regionach wzdłuż wybrzeża Pacyfiku w Ameryce Północnej. Wprowadziła hiszpańskie rządy w kalifornijskich miastach, takich jak San Diego i Monterey. Najbardziej znaczącym odkryciem ekspedycji była...

Oto ilustracja Ospreya w wykonaniu Marka Szyszki (pt. "The Goths AD 200-700" autorstwa Raffaele D'Amato i Andrei Salimbetiego). Premiera 25 kwietnia 2025 roku. Tradycyjnie książka zawierać ma 8 kolorowych plansz. Zatem Pan Marek znany m.in. z ilustrowania okładek Historycznych Bitew, dodatków do Rzeczpospolitej, powieści i komiksów historycznych, magazynów Ancient Warfare, Ancient History, Medieval World, Desperta Ferro i wielu innych książek oraz czasopism doczekał się swojego wkładu w Ospreya.   Totila Baudila, Nieśmiertelny,  król Ostrogotów w latach 541–552 (rys. Marek Szyszko) Pisownia oryginalna: Centre: King Totila, 553 For his horsemanship, Totila (Baduila) was called ‘abramal wair’ – ‘warrior without fear’. Here he is reconstructed according to Procopius’s description of him before his final battle at Tagina: an armour abundantly plated with gold, and a helmet with royal-purple hair tufts hanging from the cheek-guards and crest, ‘befitting a king, marvellous in t...

Sabaudzkie hełmy kirasjerów z pierwszej połowy XVII wieku. Hełmy te wyrażały emocje - śmiech, smutek, strach, a także przedstawiały śmierć (czaszki), a nawet zwierzęta. Jednym słowem były upiorne i przerażały przeciwnika. Kirasjer cesarski trzyma hełm w stylu sabaudzkim.           Zbroja 3/4 (tu czerniona) obejmowała kirys, obojczyk, naramienniki, nałokcice i karwasze, rękawice oraz tzw. nakolanniki sięgające do wysokich skórzanych butów. Ma czerwoną szarfę wiązaną na talii. Kirasjer ma parę pistoletów z zamkami kołowymi, których używano w walce wręcz lub podczas karakolu. Kirasjerzy mieli broń sieczną o prostej głowni przeznaczoną do kłucia i do cięcia przeciwnika. Obok pałasza walońskiego wykształcił się lekki rapier typu pappenheimer.

Seria  moich ilustracji do "Dyrrachium 1081-1085" Roberta F. Barkowskiego, którego premiera otworzy 2025 rok w serii Historyczne Bitwy. Od lewej stoją:  1. Seldżucki łucznik. Kontyngent Turków seldżuckich w liczbie 7000 zbrojnych został przysłany jako wsparcie dla cesarza Bizancjum Aleksego I Komnena przez sułtana Sulajmana. Podstawową bronią prezentowanego wojownika jest kompozytowy łuk refleksyjny. Ma do dyspozycji także topór. Uzbrojenie ochronne torsu stanowi kolczuga. 2. Wenecki doża Domenico Selvo. Domenico Selvo dowodził pod Dyrrachium flotą wenecką w sile 59 okrętów (14 okrętów największej klasy w tamtym czasie i 45 mniejszych jednostek). Doża był najwyższym urzędnikiem w Republice Weneckiej, wybieranym dożywotnio spośród przedstawicieli rodów arystokratycznych. 3. Bizantyjska gwardia cesarza – Vestiaritae . Westarioci byli elitarną osobistą gwardią cesarza. Pod Dyrrachium walczyło ich około 500, a dowodził nimi Niketas Panukomites. Gwardzista ma na głowie hełm kapali...

Dionizjusz z Halikarnasu podaje, że Rzymianie przygotowali 300 wozów do walki ze słoniami. Na wozach znajdowały się maszty/żurawie, które można było obracać dookoła. Na nich zawieszone były haki. Wozy miały długie tyczki z trójzębami, kosami lub szpikulcami, które można było obracać w każdym kierunku. Ponadto do wozów doczepione były belki nasmarowane smołą, które podpalano w momencie zbliżania się słoni. Oprócz tego na wozach znajdowali się łucznicy, procarze i żołnierze miotający pociski. Ilustracja ukazuje Rzymian w kolczugach (lorica hamata) i hełmach typu Montefortino. Rzymski wóz do walki ze słoniami Pyrrusa, 279 p.n.e. (rys. Peter Dennis).  Rekonstrukcja pochodzi z książki Nicholasa Sekundy  "The Army of Pyrrhus of Epirus" wyd. Osprey