ECHA PRZESZŁOŚCI

Lamassu jest wyobrażeniem skrzydlatego byka o ludzkiej, brodatej twarzy. Ten wizerunek wywodzi się jeszcze z tradycji sumeryjskiej, gdzie byk łączony był z bogiem Księżyca Nanną, jednak to za sprawą Asyryjczyków zawdzięcza powszechną popularność. W sumeryjskim eposie o Gilgameszu Lamassu są przedstawiani jako fizyczne bóstwa. Motyw skrzydlatego zwierzęcia z ludzką głową jest powszechny na Bliskim Wschodzie, po raz pierwszy odnotowany w Ebla (dziś Syria) około 3000 p.n.e.  Lamassu, asyryjskie opiekuńcze bóstwo (rys. Angus McBride)           Pierwszy wyraźny motyw Lamassu pojawił się w Asyrii za panowania Tiglat-Pilesera II (jego rządy datowane są na lata 966-935 p.n.e.) jako symbol władzy. Są charakterystycznym elementem sztuki imperium neoasyryjskiego. Posągi Lamassu odkryto podczas wykopalisk niemal w każdej stolicy asyryjskiej (Kalchu, Dur-Szarrukin i Niniwie). Z czasem tego typu posąg został przejęty przez sztukę perską. Posągi Lamassu, zazwyczaj w ...

Poniżej widoczna jest grupa Asyryjczyków, ubranych w starożytne stroje, uczestnicząca w wystawie poświęconej ich wielkiemu królowi Aszurbanipalowi, 22 lutego 2019 roku, British Museum w Londynie.          Kiedyś Asyria była państwem semickim w północnej Mezopotamii istniejącym od drugiej połowy III tysiąclecia p.n.e. do pierwszej połowy I tysiąclecia p.n.e. Dzisiaj  Asyryjczycy są uważani za jeden z rdzennych narodów na Bliskim Wschodzie. Nawiązują do tradycji starożytnej Asyrii i Chaldei. Uważają się za ich spadkobierców. Posługują się językiem aramejskim i jego dialektami, używanymi przed podbojem arabskim. Asyryjczycy są jednym z najstarszych ludów, które przyjęły chrześcijaństwo (II wiek n.e.).           Obecnie zamieszkują przede wszystkim Irak - równinę Niniwy, położoną wzdłuż rzek Tygrys, Chabur i Wielki Zab, a ponadto w rozproszeniu południowe obszary Turcji, część Syrii, Libanu, Iranu i Jordanii. Są rozsiani po ca...