ECHA PRZESZŁOŚCI

Napierśnik (przednia część) razem z naplecznikiem (tylna część) łączył się w kirys. Znamy używanie samych napierśników. Tego typu znaleziska odnajdujemy głównie w Italii. Ten piękny napierśnik z brązu jest przyozdobiony głową Meduzy (jednej z trzech Gorgon, która zamiast włosów miała węże a wzrokiem zamieniała w kamień). Poza Grecją mógł być używany przez elitę Traków, a także Scytów, którzy chętnie zamawiali uzbrojenie u greckich rzemieślników. Napierśnik z epoki klasycznej, IV wiek p.n.e., Ermitaż

W społeczeństwie scytyjskim kobiety z klas wyższych mogły swobodnie jeździć konno, jednak kobiety z klas niższych nie miały takiej swobody i spędzały czas w domostwach. Wśród bardziej koczowniczych plemion Scytów kobiety i dzieci spędzały większość czasu w wozach. Królowie posiadali haremy. Niektóre z kobiet były legalnymi żonami królów, inne były ich konkubinami. Kobiety były prawdopodobnie odpowiedzialne za doglądanie stad i organizowanie środków do życia, gdy mężczyźni scytyjscy wyruszali na wyprawy wojnne. W ramach kapłaństwa scytyjskiego istniała grupa wróżbitów, zwanych Anarya („niemęski”), którzy urodzili się i przeżyli swoje wczesne życie jako mężczyźni, a później przyjęli maniery i role społeczne kobiet.  Rekonstruktorka Marianna Pawłowska z tatuażem ukazującym walczących Scytów,  którego inspiracją był złoty grzebień z kurhanu Sołocha, IV wiek p.n.e.  (zdjęcie: Ścieżki we mgle Beatrycze/ Misty paths)           Sołocha to kurhan scyt...

Na ilustracji widzimy lekkozbrojnych łuczników scytyjskich atakujących greckiego hoplitę w dość typowym uzbrojeniu przypadającym na V wiek p.n.e. Grek ma na głowie hełm typu chalkidziego, wykonany z brązu. Był to dość wygodny hełm, często ochronami polików na ruchomych zawiasach. Twarz i uszy były całkiem odsłonięte. Zazwyczaj hełmy te miały pełen nosal. W tym konkretnym przypadku (inspirowanym znaleziskiem z Italii) zanikł już niemal całkowicie co czyni z niego praktycznie hełm typu attyckiego. Hełm przyozdabia grzebień z końskiego włosia. Hełm ten wyewoluował z innego typu hełmu, zwanego korynckim. Jest to najbardziej znany w kulturze masowej hełm grecki (za sprawą hollywoodzkich produkcji). Osłaniał praktycznie całą twarz, pozostawiając odsłonięte usta i oczy. W niektórych wersjach, zwłaszcza z przełomu VI i V p.n.e. nosal prawie dotykał szerokich, ostrych policzków. Był to najbardziej powszechny hełm greckich hoplitów od VII wieku p.n.e. do II wojny peloponeskiej.    Scyty...

Uwagę przyciąga ich odzież jak i bogate pięknie zdobione uzbrojenie i inne przedmioty. Sakowie nazywani też są Scytami ałtajskimi, wschodnimi lub środkowoazjatyckimi. Kultura Saków wykształciła się około VII wieku p.n.e., a do rozkwitu doszło w VI–V wieku p.n.e. Ich kultura materialna wykazuje wiele cech wspólnych z kulturą europejskich Scytów. Przypuszczalnie wspólne też jest ich pochodzenie. Niektórzy badacze uważają, że kultury Scytów i Saków należy traktować jako jedną kulturę scyto-sakijską. Sakowie byli koczownikami, hodowcami bydła rogatego, koni, wielbłądów, a także prowadzili osiadły tryb życia, zajmując się rolnictwem. Znaleziono liczne przedmioty z metali szlachetnych (przeważnie złota), a także barwione tkaniny. Podobnie jak u Scytów europejskich tak w sztuce Saków charakterystyczne są motywy zoomorficzne (styl zwierzęcy) świadczące o doskonałej obserwacji przyrody, splatające się z elementami geometrycznymi i roślinnymi.  Sakowie, IV wiek p.n.e. (rys. Joan Francesc Oli...