ECHA PRZESZŁOŚCI

Napierśnik (przednia część) razem z naplecznikiem (tylna część) łączył się w kirys. Znamy używanie samych napierśników. Tego typu znaleziska odnajdujemy głównie w Italii. Ten piękny napierśnik z brązu jest przyozdobiony głową Meduzy (jednej z trzech Gorgon, która zamiast włosów miała węże a wzrokiem zamieniała w kamień). Poza Grecją mógł być używany przez elitę Traków, a także Scytów, którzy chętnie zamawiali uzbrojenie u greckich rzemieślników. Napierśnik z epoki klasycznej, IV wiek p.n.e., Ermitaż

Podczas rządów Aleksandra III Wielkiego Celtowie nie mieli siły prowadzić ekspansji na południe w pobliże Grecji. Dlatego wczesne wyprawy celtyckie koncentrowały się na plemionach iliryjskich. W 335 roku p.n.e. Celtowie wysłali przedstawicieli, aby złożyć hołd Aleksandrowi Wielkiemu. Przed spotkaniem musieli złożyć broń. Wówczas Macedończyk był zaangażowany w walkę przeciwko Trakom na północnej granicy. Niektórzy historycy sugerują, że ten „dyplomatyczny” akt był w rzeczywistości oceną macedońskiej potęgi wojskowej. Aleksander Wielki spytał Celtów czego najbardziej się obawiają licząc na odpowiedź, iż macedońskiej potęgi. Ci jednak odpowiedzieli, że "boją się, aby niebo nie spadło im na głowy".  Aleksander Wielki i celtyccy przedstawiciele (rys. Angus McBride)           Za sprawą komiksu Gościnnego i Uderzo o przygodach Asteriksa i Obeliksa cytat ten zapisał się w popkulturze. Po śmierci Aleksandra Wielkiego armie celtyckie zaczęły najeżdżać południowe...