W społeczeństwie scytyjskim kobiety z klas wyższych mogły swobodnie jeździć konno, jednak kobiety z klas niższych nie miały takiej swobody i spędzały czas w domostwach. Wśród bardziej koczowniczych plemion Scytów kobiety i dzieci spędzały większość czasu w wozach. Królowie posiadali haremy. Niektóre z kobiet były legalnymi żonami królów, inne były ich konkubinami. Kobiety były prawdopodobnie odpowiedzialne za doglądanie stad i organizowanie środków do życia, gdy mężczyźni scytyjscy wyruszali na wyprawy wojnne. W ramach kapłaństwa scytyjskiego istniała grupa wróżbitów, zwanych Anarya („niemęski”), którzy urodzili się i przeżyli swoje wczesne życie jako mężczyźni, a później przyjęli maniery i role społeczne kobiet. Rekonstruktorka Marianna Pawłowska z tatuażem ukazującym walczących Scytów, którego inspiracją był złoty grzebień z kurhanu Sołocha, IV wiek p.n.e. (zdjęcie: Ścieżki we mgle Beatrycze/ Misty paths) Sołocha to kurhan scyt...