Arabski podbój Persji Sasanidów od 632 do 654 roku n.e. doprowadzając do upadku imperium, a także religii zoroastryjskiej (religia irańska wywodząca się od Zaratusztry, powstała pomiędzy 1500 a 500 rokiem p.n.e. Liczba wyznawców wynosi 110-120 tys.). Zbiegło się to z bezprecedensową słabością polityczną, społeczną, gospodarczą i militarną Persji. Niegdyś główna potęga światowa, imperium Sasanidów wyczerpało swoje zasoby ludzkie i materialne po dziesięcioleciach działań wojennych przeciwko Cesarstwu Bizantyjskiemu (Wschoniorzymskiemu). Arabowie i Persowie pozostawali ze sobą w kontakcie co najmniej od VI wieku p.n.e. Sasanidzi utrzymywali wasalne państwo arabskich Lachmidów, którzy stanowili zaporę przed inwazją bizantyjską i najazdami beduinów, jednak zlikwidował je Chosrow II (590–628). Wewnętrzna sytuacja polityczna imperium szybko się pogorszyła po egzekucji króla Chosrowa w 628 roku. Wcześniej Persowie zostali rozgromieni przez Bizantyjczyków pod Niniwą w 627 roku, a cesarz Herakli...