Wydaje się, że działania wojenne były stałym elementem społeczeństwa germańskiego, a archeologia wskazuje, że miało to miejsce przed przybyciem Rzymian w II-I wieku p.n.e. Wojny były toczone między poszczególnymi ludami germańskimi. Wczesne języki germańskie zachowały różne słowa określające „wojnę”. Rzymianie pisali, że dla Germanów rabunek podczas działań wojennych nie był haniebny, a większość germańskich działań wojennych zarówno przeciwko Rzymowi, jak i innym ludom germańskim była motywowana możliwością zdobycia łupów. Plemiona germańskie, choć często pokonywane przez Rzymian, zostały zapamiętane w rzymskich kronikach jako zaciekli wojownicy, których główną wadą było to, że nie udało im się połączyć w kolektywną siłę bojową pod zjednoczonym dowództwem. Germańscy wojownicy, II-I wiek p.n.e. (rys. Joan Francesc Oliveras) Armie germańskie prawdopodobnie nie były duże, a liczby, takie jak armia 100 000 Swebów, o której twierdził Juliusz Cez...