ECHA PRZESZŁOŚCI

W IV wieku p.n.e. Celtowie pod wodzą Brennusa (wodza plemienia Senonów) przekroczyli Alpy. Dotarli na Półwysep Apeniński, szybko opanowując ziemie zamieszkane przez północnych Etrusków. Co ciekawe Celtów wspierali wówczas Rzymianie. Jak podaje Liwiusz, dopiero zbyt duże sukcesy Celtów niż przewidywano, zaniepokoiły Rzymian. W 391 roku p.n.e. wódz Brennus zaatakował miasto etruskie Kluzjum, które zwróciło się z pomocą do Rzymu. Wówczas Synowie Wilczycy wzięli udział w walce po stronie Etrusków. Rok później Celtowie skierowali się ku Rzymowi. Brennus stanął do walki z przeciwnikiem nad rzeką Alią. Rzymianie podczas bitwy rzucili się do ucieczki. Celtowie w pościgu zabili wielu z nich, a część utonęła w bagnach. Niedobitki Rzymian i wspierających ich Latynów zbiegły do Wiecznego Miasta. Po 7-miesięcznym oblężeniu najeźdźcy zdobyli je i splądrowali. Nie zdobyli jedynie Kapitolu, ponieważ według legendy, obrońców zaalarmowały gęsi kapitolińskie poświęcone bogini Junonie. Etruscy lub rzymscy...

Okres Rzymu królewskiego, uważany za półlegendarny jest rzadko poruszany w polskiej literaturze, a tym bardziej w sieci. Serwiusz Tuliusz (Servius Tullius) był szóstym królem Rzymu, panującym w latach 578-534 p.n.e. Według Liwiusza dokonał podziału społeczeństwa według posiadanego przez nich majątku, co oznaczało także odejście od systemu rodowego. Zmodyfikował okręgi wyborcze. Każda klasa majątkowa otrzymała odpowiedni okrąg (centuria), który miał jeden głos. Nowy system głosowania miał także wpływ na wojsko. Każdy okrąg (centuria) wystawiał 100 żołnierzy. Za swojego panowania zarządził pierwszy spis ludności, który miał wynieść 80.000 obywateli. Włączył do terytorium Rzymu wzgórza Eskwilin, Kwirynał i Wiminał. Tullia była młodszą córką szóstego króla Rzymu, Serwiusza Tuliusza. Poślubiła Lucjusza Tarkwiniusza o pochodzeniu etruskim. Wraz z mężem zaaranżowała obalenie i zamordowanie ojca, zapewniając tron ​​mężowi. Zachęciła Tarkwiniusza do ubiegania się o tron. Ten zaczął zabiegać o p...

Hannibal Barkas urodził się w Kartaginie (dzisiejsza Tunezja) około 247 roku p.n.e. Pochodził z potężnego kartagińskiego rodu Barkidów. Jego ojciec, Hamilkar "Piorun", dowodził w pierwszej wojnie punickiej (264-241 p.n.e.). Po klęsce Kartaginy w wojnie przeciwko Rzymianom, Hamilkar poświęcił się poprawie losów swojej rodziny i warunków życia w Kartaginie. Hannibal w wieku 9 lat poprosił ojca, by ten zabrał go ze sobą na wyprawę do Hiszpanii. Przyrzekł Hamilkarowi wieczną wrogość wobec Republiki Rzymskiej. Dowództwo objął w 221 roku p.n.e., po śmierci Hazdrubala Starszego. Hannibal poszerzał kartagińskie posiadłości w Hiszpanii. Zajął m.in. sprzymierzone z Rzymem miasto Sagunto 219 p.n.e. co doprowadziło do II wojny punickiej (218-201 p.n.e.). Barkas wyruszył z Hiszpanii z 60-tysięczną armią (w tym słonie bojowe) przez Pireneje, południową Galię i Alpy Zachodnie do Italii. Po przekroczeniu Alp, w listopadzie 218 roku p.n.e. Hannibal pokonał w bitwie nad rzeką Ticinus, siły rzy...