ECHA PRZESZŁOŚCI

Paul Emil von Lettow-Vorbeck, urodzony w pomorskiej szlachcie z wielowiekową tradycją, był generałem Cesarstwa Niemieckiego, dowódcą wojsk walczących w I wojnie światowej na terenie Niemieckiej Afryki Wschodniej. Była to jedyna niemiecka kampania wojskowa w posiadłościach zamorskich, gdzie Niemcy nie zostali pokonani. Pomimo wielkich wysiłków Lettow nie miał jednak szans na wygraną. Przewaga Brytyjczyków była olbrzymia, nieraz 1 do 50.  Lettow-Vorbeck w podeszłym wieku           Wygrał 13 listopada 1918 roku bitwę pod Kasamą. Miało to miejsce już dwa dni po zawieszeniu broni w Europie. Von Lettow-Vorbeck poddał się ze swoją niezwyciężoną armią w Abercorn (obecna Zambia) 23 listopada 1918 roku kiedy miał pewność, że Niemcy przegrali wojnę. Po jego śmierci w Niemczech, rząd zadecydował, iż rozdzieli środki pieniężne pomiędzy byłych żołnierzy Lettowa w Tanzanii. Jeśli weterani poprawnie reagowali na niemieckie komendy wojskowe otrzymywali odpowiednie wyna...

Ukazałem władcę w kirysie z brązu, naśladującym imitację mięśni. Uzbrojony jest we włócznię (dory), miecz (xiphos). Chroni go tarcza (aspis). Symbol dzika oparty został na podstawie fresku ukazującego różne elementy uzbrojenia z grobowca Giglioli w Tarkwinii. Na tarczy widoczny jest hełm w stylu korynckim. Uzbrojenie etruskie było pod dużym wpływem Greków z południowej Italii.          Lars Porsenna był władcą etruskiego Kluzjum (Clusium). Prawdopodobnie w 509 roku p.n.e. dokonał najazdu na Rzym, aby przywrócić na tron obalonego Tarkwiniusza Pysznego. Odstąpił od zdobycia miasta i zawarł pokój, oddając zakładników. W zamian Rzymianie wycofali się z terenów zagarniętych wcześniej Wejom (jedno z 12 najpotężniejszych miast-państw etruskich). Do legendy Larsa Porsenny nawiązuje opera "Mucjusz Scaevola", gdzie pojawia się ta postać.

Seria moich ilustracji ukazująca żołnierzy do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Konstantynopol 717-718" autorstwa Tomasza Kapuścińskiego.  Od lewej stoją

Seria moich ilustracji ukazująca żołnierzy do pierwszego tomu serii Biblioteka Wojenna pt. "Kampania Żuawów Śmierci. Miechów, Chroberz, Grochowiska 1863" autorstwa Kamila Kartasińskiego.  Od lewej stoją:

Moje wybrane ilustracje z minionego 2025 roku:           Czas na małe podsumowanie. Do chwili obecnej ilustrowałem 55 książek dla 6 wydawnictw. Większość to pozycje z serii "Historyczne Bitwy" Bellony, ale współpracuję/współpracowałem także z wydawnictwami: InfortEditions (serie: "Pola Bitew", "Bitwy/Taktyka"), Prześwity (seria "Biblioteka Wojenna"), Atryda, Muzeum Wojsk Lądowych, Napoleon V. Zawierają one ponad 260 sylwetek żołnierzy, istotnych postaci, a także uzbrojenia i sprzętu.

Bitwa o Fort Washington, stoczona 16 listopada 1776 roku na północnym krańcu Manhattanu, była jedną z najcięższych porażek Armii Kontynentalnej podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Dowodzone przez generała George’a Washingtona siły amerykańskie broniły fortu przed zdecydowanym natarciem wojsk brytyjskich i heskich pod dowództwem generała Wilhelma von Knyphausena. Fort Washington miał strategiczne znaczenie, jednak był słabo przygotowany do obrony przed skoordynowanym atakiem z kilku stron. Brytyjczycy przeprowadzili jednoczesne natarcie lądowe i rzecz­ne, stopniowo przełamując opór Amerykanów. Po kilku godzinach walk fort został zdobyty, a ponad 2800 żołnierzy amerykańskich trafiło do niewoli. Margaret Corbin i bitwa o Fort Washington, 1776 (mal. Don Troiani)           W trakcie tej bitwy zapisała się w historii Margaret Corbin, jedna z pierwszych kobiet-żołnierzy w dziejach USA. Towarzyszyła ona swojemu mężowi, Johnowi Corbinowi, który był k...