ECHA PRZESZŁOŚCI

Naumachia była to w starożytnym Rzymie specjalna budowla zbliżona kształtem do amfiteatru, mająca zamiast areny specjalnie wybudowany basen, przeznaczona do wystawiania określanych tą samą nazwą widowisk przedstawiających bitwy morskie. Miejscem stoczenia kilku naumachiae było rzymskie Koloseum (na ilustracji).           Organizowanie naumachiae były prawdopodobnie najdroższymi "imprezami masowymi" w Imperium Romanum. Naumachiae wystawiane były również na sztucznych lub naturalnych jeziorach. Zazwyczaj przedstawiały zwycięskie bitwy flot antycznych. Rolę naumachiarii odgrywali skazani na śmierć przestępcy i jeńcy. Najczęściej prawie wszyscy uczestnicy takiej „bitwy” ginęli, a ewentualnych uciekinierów dobijały kohorty pretorian pilnujące jej przebiegu.  Naumachia, obraz z 1894 roku (mal. Ulpiano Checa)           Najsłynniejsza i dokładnie opisana przez Tacyta, Swetoniusza i Diona naumachia miała miejsce na wodach Jeziora F...

Opancerzeni gladiatorzy typu Crupellarii zostali po raz pierwszy wspomniani przez historyka Tacyta w I wieku n.e. Za panowania drugiego cesarza rzymskiego Tyberiusza plemiona Treveri i Aedui doprowadziły w 21 roku n.e. do buntu galijskiego przeciwko Rzymowi. Crupellarii, ciężko opancerzeni galijscy gladiatorzy, walczyli przeciwko rzymskim legionistom. Legioniści sięgnęli za dolabry (narzędzia będące połączeniem toporów i czegoś w rodzaju kilofów), które w tym wypadku wydają się być skuteczniejsze od gladiusów. Crupellarius był typem ciężkiego, mocno opancerzonego gladiatora w czasach imperium rzymskiego, wywodzącym się z Galii.  Walka gladiatorów z legionistami rzymskimi, 21 rok n.e. (rys. Peter Dennis) Crupellarius miał praktycznie całkowicie od stóp do głowy uzbrojenie segmentowe. Mógł mieć na torsie słynny segmentowy pancerz znany dziś pod terminem 'lorica segmentata' (zbroja segmentowa) oraz 'manica' - segmentową osłonę rąk i nóg. Jego broń stanowić mógł gladius. No...