ECHA PRZESZŁOŚCI

Seria moich ilustracji ukazująca żołnierzy do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Vitoria 1813" Krzysztofa Mazowskiego.  Od lewej stoją:  1. Francuski dragon z 3. regimentu, 1810 rok. Francuscy dragoni nosili na głowach miedziane hełmy ozdobione skórą, grzebieniami zwieńczonymi pędzelkami i czarnymi ogonami z końskiego włosia. Ich mundury były zielone, w poszczególnych pułkach różniły się układem kolorów wyłogów: rabatów (na piersiach), mankietów, pół i kołnierzy. Kolory wyłogów zmieniały się według numeracji pułków: od 1. do 6. były jasnoczerwone, od 7. do 12. – karmazynowe, od 13. do 18. – różowe, od 19. do 24. – żółte oraz od 25. do 30. – pomarańczowe. Na nogach dragon ma długie skórzane buty kawaleryjskie. 2. Hiszpański oficer piechoty liniowej, 1812 rok. Oficer jest pokazany w niebieskim mundurze z czerwonym kołnierzem, mankietami, obszyciami, przepasany szarfą, na głowie ma dwurożny kapelusz – bikorn. Niektóre jednostki hiszpańskie miały na lewym ramieniu nasz...

Obraz przedstawia elegancko ubranego, uważanego za najwybitniejszego niemieckiego malarza renesansowego - Albrechta Dürera w wieku 26 lat. Jako ciekawostkę warto dodać, że ponad wiek później obraz zakupił angielski król Karol I Stuart, następnie władca Hiszpanii i Portugalii - Filip IV Habsburg. Obecnie znajduje się w Muzeum Prado w Madrycie.

Przyszły przywódca powstania Inków przeciw Hiszpanom, José Gabriel Condorcanqui y Noguera (1741-1781) urodził się w Tincie (prowincja Cuzco). Był drugim synem Miguela Condorcanqui i Rosy Noguera. Otrzymał jezuickie wychowanie, studiował sztukę na uniwersytecie w Limie. José został bogatym plantatorem koki i przedsiębiorcą przewozowym. W 1770 roku domagał się w sądach uwolnienia indiańskich przymusowych robotników w kopalniach. Ze względu na niepowodzenie działań pokojowych 4 listopada 1780 roku na czele 10.000 Indian wkroczył do Tinty, gdzie osądził i skazał na śmierć hiszpańskiego urzędnika do spraw Indian Antonia de Arriagę za nieludzkie traktowanie mieszkańców. Tupac Amaru II (mal. Francisco Abril de Vivero)             Powstańcy nie mieli zamiaru mścić się na białych osadnikach. Walczyli jedynie z hiszpańską armią. 14 dni po rozpoczęciu powstania, podczas marszu do Cuzco doszło do pierwszej bitwy z Hiszpanami, którzy oszańcowali się w kościele w Sa...

Hannibal Barkas urodził się w Kartaginie (dzisiejsza Tunezja) około 247 roku p.n.e. Pochodził z potężnego kartagińskiego rodu Barkidów. Jego ojciec, Hamilkar "Piorun", dowodził w pierwszej wojnie punickiej (264-241 p.n.e.). Po klęsce Kartaginy w wojnie przeciwko Rzymianom, Hamilkar poświęcił się poprawie losów swojej rodziny i warunków życia w Kartaginie. Hannibal w wieku 9 lat poprosił ojca, by ten zabrał go ze sobą na wyprawę do Hiszpanii. Przyrzekł Hamilkarowi wieczną wrogość wobec Republiki Rzymskiej. Dowództwo objął w 221 roku p.n.e., po śmierci Hazdrubala Starszego. Hannibal poszerzał kartagińskie posiadłości w Hiszpanii. Zajął m.in. sprzymierzone z Rzymem miasto Sagunto 219 p.n.e. co doprowadziło do II wojny punickiej (218-201 p.n.e.). Barkas wyruszył z Hiszpanii z 60-tysięczną armią (w tym słonie bojowe) przez Pireneje, południową Galię i Alpy Zachodnie do Italii. Po przekroczeniu Alp, w listopadzie 218 roku p.n.e. Hannibal pokonał w bitwie nad rzeką Ticinus, siły rzy...

Zapewne zastanawialiście się jak wyglądały te same miasta w starożytności i średniowieczu. Spoglądając na tę ilustrację można wysnuć wnioski jak duże przemiany przechodziły miasta przez wieki. Pierwotnie Tarragonę zamieszkiwali Iberowie, potem Kartagińczycy, którzy nazwali miasto Tarchon. W III wieku p.n.e. Rzymianie stworzyli w tym miejscu bazę przeciwko Kartaginie. Miasto nosiło nazwę Tarraco. Za cesarza Oktawiana Augusta (27 p.n.e.-14 n.e.) zostało stolicą prowincji Hispania Tarraconensis. W czasie największego rozkwitu Tarraco było zamieszkiwane przez ok. 250 tysięcy ludzi (dla porównania dzisiejsza Tarragona liczy ok. 135 tysięcy mieszkańców). Miasto biło nawet własną monetę.  Tarragona w II oraz XIV wieku n.e.  Rekonstrukcję wykonał Hugo Prades           Tarraco zdobyli najpierw Swebowie i Wandalowie, a 10 lat później, w 416 roku n.e. Wizygoci. 2 lata później utworzyli w Hiszpanii własne państwo. Po jego upadku Tarragona została opanowana w ...

Mosqueteros de la Guardia del Rey, czyli Królewscy Muszkieterowie Gwardii byli hiszpańską jednostką gwardyjską w czasach wojny o sukcesję hiszpańską (prowadzonej w latach 1701–1714 pomiędzy Wielką Brytanią, Holandią, Austrią i Sabaudią a Francją, Hiszpanią, Bawarią i Kolonią o władztwo nad Hiszpanią i dominację w Europie). Byli kopią słynnej jednostki francuskiej Mousquetaires de la Garde utworzonej 1622 roku przez króla Ludwika XIII, spopularyzowanej przez Aleksandra Dumasa w powieści "Trzej muszkieterowie". Umundurowanie Hiszpanów było bardzo zbliżone do tejże francuskiej analogicznej formacji.  Mosqueteros de la Guardia del Rey, 1702-04 ("Dragona" nr 2, kwiecień 1993)

Louis de Crévant (1628-1694) był markizem, który został Marszałkiem Francji w 1668 roku i Wielkim Mistrzem Artylerii w 1685 roku. Brał udział w ważniejszych wojnach Ludwika XIV: - druga wojna francusko-hiszpańska (1635-1659), - wojna dewolucyjna (z Hiszpanią) w latach 1667-1668, - wojna z koalicją hiszpańsko-austriacko-lotaryńską (1672-1679), na zachodzie Europy zwana często wojną francusko-holenderską, - wojna Francji z Wielką Koalicją zwana także - wojną z Ligą Augsburską, wojną dziewięcioletnią, wojną orleańską, wojną o sukcesję w Palatynacie, wojną palatynacką (1689-1697). Francja walczyła wówczas ze Świętym Cesarstwem Rzymskim Narodu Niemieckiego, Republiką Zjednoczonych Prowincji, Hiszpanią, Szwecją, Sabaudią i Anglią.  Louis de Crévant został zwolniony z dowództwa w 1689 roku, po przegranej bitwie pod Walcourt z Anglią i Niderlandami. W 1690 roku został księciem d'Humières.

Legión Española jest formacją armii hiszpańskiej utworzoną analogicznie do francuskiej Legii Cudzoziemskiej. Dewiza formacji brzmi „Viva la muerte” (pol. "Niech żyje śmierć"), a jej autorem jest generał José Millán Astray. Hiszpańska Legia Cudzoziemska została utworzona na podstawie dekretu króla Hiszpanii Alfonsa XIII z 28 stycznia 1920. Podstawową jednostką organizacyjną Legii jest pułk, noszący tradycyjną nazwę „tercio”, wywodzącą się z tradycji renesansowej armii hiszpańskiej.            Jednostki Hiszpańskiej Legii Cudzoziemskiej wzięły udział w operacji w Iraku w składzie sił stabilizacyjnych. Stacjonowały w Ad-Diwanijja wraz z oddziałami salwadorskimi. Zostały wycofane z Iraku po wygraniu wyborów w Hiszpanii przez PSOE i wybraniu na premiera José Luisa Rodrígueza Zapatero w 2004. W 2005 jednostki Hiszpańskiej Legii Cudzoziemskiej zostały rozmieszczone w Afganistanie jako część sił NATO w ramach ISAF. Obecnie Hiszpańska Legia Cudzoziemska liczy o...

W tym roku minęło 125 lat od odkrycia jednego z najbardziej znanych dzieł antycznej sztuki iberyjskiej tzw. Damy z Elche. "La Dama de Elche" jest starożytną rzeźbą iberyjską. Przedstawia popiersie pięknej młodej i bogatej kobiety. Uważana jest za jedno z najwybitniejszych osiągnięć sztuki iberyjskiej. Rzeźba pochodzi z około 400-300 r. p.n.e. Jej wysokość wynosi 56 cm. Została wykonana z wapienia i pierwotnie była polichromowana. Zachowały się resztki po malowaniu. Była pomalowana w następujących kolorach - czerwień, biel i błękit. Popiersie przedstawia młodą kobietę z delikatnymi rysami twarzy, przymkniętymi oczami i pomalowanymi na czerwono ustami.            Kobietę zdobi wyrafinowana biżuteria i nietypowe nakrycie głowy. Została odkryta całkowicie przypadkowo 4 sierpnia 1897 roku w miejscowości Elche (południowo-wschodnia Hiszpania). Została znaleziona między skałami, gdzie najprawdopodobniej została ukryta. Po odkryciu została zakupiona przez fran...