ECHA PRZESZŁOŚCI

W trakcie wojen diadochów, oddział Srebrnych Tarcz składał się z weteranów Aleksandra osiedlonych w Azji. Ich losy podczas bitwy pod Gabiene poznacie w w/w książce. Podczas bitwy pod Ipsos, 301 p.n.e. walczyli po stronie koalicji Kassandra, Lizymacha i Seleukosa I Nikatora. Od tamtej pory Srebrne Tarcze były związane z Imperium Seleucydów (Seleukidów), gdzie stanowili gwardię królewską, a zarazem najbardziej elitarny oddział piechoty. Srebrne Tarcze najprawdopodobniej brały udział we wszystkich ważniejszych bitwach Seleucydów. W tamtym czasie, formacja ta była w pełni lojalna i walczyła do ostatniej kropli krwi. Pokazuje to bitwa pod Magnezją, 190 p.n.e., gdy pozostałości falangi Antiocha III formując czworoboki, zażarcie walczyły z wojskiem rzymskim. Kopia tej jednostki istniała w hellenistycznym Królestwie Baktrii.   Srebrne Tarcze pod Gabiene, 316 p.n.e. (rys. Marek Szyszko)           Widoczny tu elitarny oddział falangi tzw. Srebrne Tarcze (Argyras...

Katafrakci byli najcięższym typem kawalerii w czasach starożytnych m.in. w armiach Seleucydów, Sarmatów, Partów, Sasanidów, także Rzymian. Używani byli później w średniowieczu m.in. Cesarstwie Wschodniorzymskim. Hellenistyczni katafrakci nosili brązowe kirysy, segmentowe osłony rąk i nagolenice, hełm tracki z brodatą maską jeźdźca. Opancerzane były również konie. Zazwyczaj byli uzbrojeni w długą na 4-4,5 m włócznię (xyston) oraz miecz.  Katafrakci Seleukidów w starciu z Rzymianami  pod Magnezją, 190 p.n.e. (rys. Igor Dzis)           Źródłem na podstawie, którego powstała powyższa ilustracja jest relief pochodzący z balustrady sanktuarium Ateny w Pergamonie z ok. 183 roku p.n.e. Obecnie znajduje się w berlińskim Muzeum Pergamońskim. Elementy z reliefu użyte do tej rekonstrukcji to: miecz w pochwie wyglądający na typ 'xiphos', kirys z brązu (który ma jeden z jeźdźców), ewentualnie płócienny pancerz 'linothorax' (widoczny u drugiego spadającego jeźdź...