ECHA PRZESZŁOŚCI

Kambyzes II był królem Persji w latach 529-522 p.n.e. Był synem Cyrusa II Wielkiego. Jeszcze w 538 roku p.n.e. wraz z ojcem zdobył Babilon. W 525 roku p.n.e. pokonał faraona Psametycha III w bitwie pod Peluzjum. Zdobył główne miasta Memfis i Teby. Ogłosił się faraonem egipskim poprzez tradycyjne rytuały i ceremonię, która obejmowała namaszczenie przez kapłanów Seta (boga burz, pustyń, Górnego Egiptu, ciemności i chaosu) i Horusa (boga nieba, opiekuna monarchii egipskiej), noszacych nakrycia głowy reprezentujących ich odpowiednich bogów.  Chwilę tę ukazał na poniższej ilustracji Mark Stacey           Kambyzes nie zdołał jednak zdobyć oazy Siwa na Pustyni Libijskiej, gdzie mieściła się słynna wyrocznia Amona-Re. Wysłana na jej podbój armia zaginęła w tajemniczych okolicznościach. Ich celem było zniszczenie świątyni Amona po tym, jak kapłani tego boga odmówili legitymizacji rządów Kambyzesa w Egipcie. Armia została prawdopodobnie zasypana w czasie burzy p...

Dariusz rządził jako Szachinszach ("Król Królów") w latach 336–330 p.n.e. Wywodził się z bocznej linii Achemenidów. Urodził się jako Artaszata, syn Arsamesa i Sysygambis. Początkowo był nadzorcą perskiego systemu pocztowego. W latach 344–336 p.n.e. pełnił funkcję satrapy Armenii. Został wyniesiony na tron przez Bagoasa (wpływowego eunucha na dworze Achemenidów, który był odpowiedzialny za otrucie dwóch wcześniejszych perskich królów Artakserksesa III oraz Arsesa). Po objęciu rządów Dariusz nakazał wypicie trucizny Bagoasowi. Stłumił rebelię w Egipcie, przyjmując tytulaturę faraońską. Nie jest wykluczony udział Dariusza III w zamordowaniu Filipa II Macedońskiego (ojca Aleksandra III Wielkiego). Pokonał pretendenta, który rościł sobie prawa do władzy w Babilonie. Błędem Dariusza było zlekceważenie informacji wyprawie Macedończyków przeciwko Persji. Nie zdążył się przygotować do obrony imperium.  Dariusz III (rys. Joan Francesc Oliveras)           Aleksan...

Pełne brody z wąsami są częściej kojarzone z sąsiadami Egiptu na Bliskim Wschodzie (Sumerami, Babilończykami, Fenicjanami itp.) i Libią niż z samym Egiptem. Powszechnie znane są małe spiczaste bródki, nieraz doczepiane za pomocą paska, noszone symbolicznie przez faraonów. Jednak przez pewne krótkie okresy w starożytnym Egipcie broda w połączeniu z wąsami były kwintesencją męskości. Już przez krótki okres Starego Państwa (ok. 2657-2166 p.n.e.) była modna kombinacja brody i wąsów. We wczesnym okresie Średniego Państwa (ok. 2050-1900 p.n.e.) maski trumienne prezentowały tego typu zarost, co widzicie powyżej.  Egipskie maski grobowe z wczesnego  okresu Średniego Państwa, ok. 1950 p.n.e.           Style masek mówią nam, że byli to książęta, a także prawdopodobnie wysocy urzędnicy, około 1950 roku p.n.e. Wąsy i brody od czasu do czasu wchodziły w kanon egipskiej mody zawsze na krótki czas. Znacznie później, w Nowym Państwie (lata 1570-1070 p.n.e.), posą...