Starożytne plemiona libijskie, pochodzenia berberyjskiego, prowadziły koczownicze i półkoczownicze życie między śródziemnomorskim wybrzeżem Afryki Północnej a oazami Sahary, będąc zachodnim wrogiem Egiptu faraonów. Ramzes III w XII wieku p.n.e. był jednym z faraonów, którzy przeprowadzili udane kampanie wojskowe przeciwko najeźdźcom Libii i ich sojusznikom, Ludom Morza. Starożytna sztuka egipska przedstawiała Libijczyków praktycznie nagich, z wyjątkiem przepaski biodrowej i płaszcza, oba stroje prawdopodobnie wykonane z barwionej i malowanej skóry. Egipska sztuka często przedstawia płaszcze Libijczyków o nieregularnych wzorach, które interpretowano jako skórę krowy lub żyrafy. Libijczyk na ilustracji Oliverasa nosi płaszcz wykonany z egzotycznej skóry żyrafy, sprowadzonej z południa Sahary. Inne typowe cechy Libijczyków w sztuce egipskiej to pióra strusie na głowie, ich wyszukane fryzury i tatuaże. Czasami są oni również przedstawiani z biżuterią, taką jak kolczyki, naszyjniki i kolczyki do uszu.
%20b.jpg)
Najpopularniejszą bronią Libijczyków w epoce brązu był łuk z prymitywnymi strzałami z kamiennymi grotami. Egipskie płaskorzeźby sugerują również, że niektórzy Libijczycy zdobyli południowoeuropejskie brązowe miecze od swoich sojuszników z Ludów Morza podczas kampanii przeciwko Egiptowi, ponieważ rodzima metalurgia w Libii była prawdopodobnie bardzo rzadka. Inną interesującą cechą sposobu przedstawiania Libijczyków w sztuce egipskiej jest kolor ich skóry. Starożytni egipscy artyści przedstawiali libijskich wojowników jako osoby o jasnej skórze (taki sam kolor skóry zwykle stosowali u bladych Egipcjanek i mieszkańców Azji Zachodniej), w przeciwieństwie do ciemnoczerwonego brązu, którego używali w przypadku opalenizny egipskich mężczyzn. Znane są jednak również przedstawienia Libijczyków o ciemniejszej karnacji, co sugeruje, że plemiona żyjące dalej na południe były prawdopodobnie ciemniejsze.
Komentarze
Prześlij komentarz