Poniżej są trzy przykłady zmian w kanonie kobiecego piękna przez prawie 3000 lat, od epoki brązu po późne średniowiecze. Od lewej: 1. egipski fresk z epoki brązu ok. 1350 roku p.n.e. z grobowca Nebamona, oficjalnego skryby i średniej rangi rachmistrza zboża w kompleksie świątynnym w Tebach, 2. rzymska rzeźba tzw. Wenus Kallipygos z II wieku n.e. uważana za kopię hellenistycznego oryginału. 3. późnośredniowieczny obraz Hansa Memlinga z 1485 roku. Wenus Kallipygos („z pięknymi pośladkami”) jest rzymską rzeźbą z marmuru. Pochodzi prawdopodobnie z II wieku n.e. Jest jednak uważana za kopię wcześniejszego oryginału hellenistycznego ze świątyni Afrodyty w Syrakuzach. Afrodyta spoglądając przez ramię podziwia swoje pośladki i nogi. Wenus Kallipygos została odkryta w XVI wieku w Rzymie. Była podziwiana już XVII i XVIII wieku. Rzeźba będąca własnością rodziny Farnese pod koniec XVIII stulecia trafiła do Neapolu. Została odrestaurowana przez znanego włoskie...