Przejdź do głównej zawartości

Tarragona w starożytności i średniowieczu

Zapewne zastanawialiście się jak wyglądały te same miasta w starożytności i średniowieczu. Spoglądając na tę ilustrację można wysnuć wnioski jak duże przemiany przechodziły miasta przez wieki. Pierwotnie Tarragonę zamieszkiwali Iberowie, potem Kartagińczycy, którzy nazwali miasto Tarchon. W III wieku p.n.e. Rzymianie stworzyli w tym miejscu bazę przeciwko Kartaginie. Miasto nosiło nazwę Tarraco. Za cesarza Oktawiana Augusta (27 p.n.e.-14 n.e.) zostało stolicą prowincji Hispania Tarraconensis. W czasie największego rozkwitu Tarraco było zamieszkiwane przez ok. 250 tysięcy ludzi (dla porównania dzisiejsza Tarragona liczy ok. 135 tysięcy mieszkańców). Miasto biło nawet własną monetę. 

Tarragona w II oraz XIV wieku n.e. 
Rekonstrukcję wykonał Hugo Prades

        Tarraco zdobyli najpierw Swebowie i Wandalowie, a 10 lat później, w 416 roku n.e. Wizygoci. 2 lata później utworzyli w Hiszpanii własne państwo. Po jego upadku Tarragona została opanowana w 713 roku przez Maurów. W XII wieku przeszła pod władzę Hrabstwa Barcelony, a następnie na skutek unii aragońsko-katalońskiej znalazła się w Królestwie Aragonii. Zabytki Tarragony z czasów rzymskich są od 23 lat wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Do dziś zachowały się m.in. resztki starożytnych murów miejskich (nawet pozostałości jeszcze z czasów Iberów), amfiteatru, teatru, dwóch forów, cyrku/hipodromu (do wyścigów kwadryg/rydwanów) i nekropoli (w muzeum znajdują się odnalezione w grobowcach - sarkofagi, mozaiki i amfory). 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach

Większość znanych nam współcześnie hełmów i innego uzbrojenia gladiatorskiego zawdzięczamy Pompejom. Erupcja Wezuwiusza zakonserwowała miasto wraz z niemal nienaruszonymi, niezwykłymi artefaktami na wieki. Widoczne na ilustracji typy gladiatorów to: 1. Retiarius (sieciarz) – walczył trójzębem, sztyletem oraz siecią, bez hełmu. Jedyną ochroną retiariusa była wykonana z brązu osłona lewego barku o nazwie galerus za którą w razie potrzeby mógł osłonić swoją głowę i manica osłaniająca ramię wykonana z metalowych lub skórzanych pasów, czasami z naszytych na skórę łusek. 2. Secutor - gladiator walczący najczęściej z retiariusem. Był uzbrojony w miecz gladius i drewnianą tarczę przypominającą tarcze legionisty rzymskiego. Jego uzbrojenie ochronne składało się z osłony ramienia trzymającego miecz, zamkniętego hełmu bez wystających elementów (aby sieciarzowi trudniej było zarzucić na przeciwnika sieć) i nagolenicy. Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach (rys. Peter Connolly) Zapewn...

Wilhelm I Zdobywca

Wilhelm I Zdobywca (1028-1087), przez Anglików znany jako William the Conqueror, a wśród Francuzów - Guillaume le Conquérant był królem Anglii, a wcześniej księciem Normandii. Był nieślubnym synem księcia Normandii Roberta I Wspaniałego, zwanego również Robertem Diabłem. Stąd drugi przydomek Wilhelma, nadany przez przeciwników, to Bękart (czyli u Anglików - Bastard, a Francuzów - Bâtard). Jego matką była Herleva (lub Herletta), najprawdopodobniej córka Fulberta, garbarza z Falaise.    Wilhelm I Zdobywca w kolczudze trzyma hełm z nosalem (rys. Jaja Japitana) Jego panowanie rozpoczęło nowy etap w dziejach Anglii. Zatem dziś poruszę kwestię związaną z tematyką strony, czyli modą męską. Na ilustracji widzimy Wilhelma z wąsami w oparciu o wizerunek ze słynnej tkaniny z Bayeux (ręcznie haftowanego płótna o wymiarach 68,38×0,5 m, przedstawiającego podbój Anglii; w 2007 roku wpisanego na listę UNESCO Pamięć Świata). Przedstawiony tam władca, podczas bitwy pod Hastings w 1066 roku podn...

Krezus

Krezus był ostatnim królem Lidii (na zachodzie Azji Mniejszej). Już w czasach antycznych jego imię stało się synonimem bogacza. Jest do dziś. Jego skarby, w tym pierwsze w całości emitowane złote monety - były obiektem przekazów w Grecji i Persji. Krezus objął tron około 560 roku p.n.e. Lidia była starożytnym państwem ze stolicą w Sardes (po upadku nazwa ta odnosiła się wciąż do tej krainy). Władca był pod wpływem podbitych przez siebie miast greckich w Jonii (wybrzeże Azji Mniejszej). Krezus był wielkim mecenasem poetów, uczonych i filozofów, których chętnie gościł na swoim dworze. W 547 roku p.n.e. rozpoczął wojnę z perskim królem Cyrusem II Wielkim z dynastii Achemenidów. Szukał bezskutecznie przymierza z Babilonią i Egiptem.    Krezus w płomieniach, 546 p.n.e. przedstawiony na attyckiej  amforze znajdującej się obecnie w paryskim Luwrze           Według Herodota, przed rozpoczęciem wojny Krezus zapytał wyrocznię w Delfach czy powinien wal...