Vitoria 1813

Seria moich ilustracji ukazująca żołnierzy do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Vitoria 1813" Krzysztofa Mazowskiego. 

Od lewej stoją: 

1. Francuski dragon z 3. regimentu, 1810 rok.

Francuscy dragoni nosili na głowach miedziane hełmy ozdobione skórą, grzebieniami zwieńczonymi pędzelkami i czarnymi ogonami z końskiego włosia. Ich mundury były zielone, w poszczególnych pułkach różniły się układem kolorów wyłogów: rabatów (na piersiach), mankietów, pół i kołnierzy. Kolory wyłogów zmieniały się według numeracji pułków:

od 1. do 6. były jasnoczerwone,

od 7. do 12. – karmazynowe,

od 13. do 18. – różowe,

od 19. do 24. – żółte oraz

od 25. do 30. – pomarańczowe.

Na nogach dragon ma długie skórzane buty kawaleryjskie.

2. Hiszpański oficer piechoty liniowej, 1812 rok.

Oficer jest pokazany w niebieskim mundurze z czerwonym kołnierzem, mankietami, obszyciami, przepasany szarfą, na głowie ma dwurożny kapelusz – bikorn. Niektóre jednostki hiszpańskie miały na lewym ramieniu naszywki z inicjałami regimentów, np. dywizja gen. Morillo walcząca w 1813 roku pod Vitorią i w Pirenejach.

3. Hiszpański fizylier z regimentu piechoty Castropol, lata 1812–1813.

W 1812 roku Brytyjczycy wysłali do Hiszpanii ok. 80 000 mundurów dla armii hiszpańskiej walczącej z francuskimi okupantami i marionetkowym królem Józefem I Bonapartem. Zestaw mundurowy stanowiły: błękitne kurtki z czarnym kołnierzem i mankietami oraz mosiężnymi guzikami, jasnoniebieskie spodnie, czarne getry i czaka ze skórzanym daszkiem. Ekwipunek był różny, niektóre jednostki używały wyposażania brytyjskiego. Regiment piechoty liniowej Castropol (nazwa pochodzi od miasteczka w Asturii, które go wystawiło) został sformowany w 1808 roku i brał udział w walkach w Hiszpanii i Francji do 1814 roku.

4. Portugalski sierżant grenadierów z 23. regimentu piechoty, lata 1813–1815. 

Od 1812/1813 roku w jednostkach grenadierów w armii portugalskiej wprowadzano mundury z tzw. skrzydłami wieńczącymi rękawy, zazwyczaj niebieskimi, obszytymi białą taśmą. Były też inne warianty, tak jak pokazano na ilustracji wzorowanej na zachowanym mundurze podoficerskim z 23. pułku – tu skrzydła są czarne (lub ciemnoniebieskie) ze srebrną taśmą. Na czerwonych wyłogach z tyłu noszono żółte emblematy w kształcie granatów. 23. pułk został sformowany w Almeidzie w 1642 roku i był związany z tą twierdzą aż do 1816 roku.

5. Portugalski kapral z kompanii lekkiej 9. regimentu piechoty, lata 1810–1815.

Portugalski 9. regiment pieszy ma tradycję sięgającą XVII wieku. Stacjonował we Vianie. Jego żołnierze nosili niebieskie mundury z żółtymi mankietami, lamówkami i wyłogami. Żółte we wszystkich regimentach piechoty były dwa paski nad mankietami odpowiadające stopniowi kaprala. W warunkach polowych żołnierze wykorzystywali ekwipunek (plecaki, torby, manierki) pochodzenia brytyjskiego. Czako kaprala również jest typu brytyjskiego.

6. Portugalski saper z 16. regimentu piechoty, lata 1813–1815.

Saperzy pod koniec wojny na Półwyspie Iberyjskim mieli te same oznaczenia co grenadierzy, czyli niebieskie skrzydła z białą taśmą i frędzlami. Nosili skórzane fartuchy w kolorze buff (żółtawym) i rękawice, a także topory i krótkie tasaki. Mieli prawo zapuszczać brody. Na głowy zakładali czaka typu brytyjskiego z portugalskimi dodatkami i numerem regimentu, a na nogi krótkie czarne getry. 16. pułk Vieira Teles istniał od 1668 roku, w 1813 roku walczył m.in. pod Vitorią.