Cywilizacja mykeńska datowana jest na ok. 1700/1600 – 1150 p.n.e. Jest to najstarsza greckojęzyczna kultura rozwijająca się w późnej epoce brązu na terenie Grecji kontynentalnej. Nazwa pochodzi od Myken w Argolidzie na Peloponezie. Kulturę tę poznano dokładniej dopiero pod koniec XIX wieku dzięki pracom wykopaliskowym prowadzonym przez archeologa Heinricha Schliemanna (1822-1890). Widoczny na ilustracji, bogato wyposażony wojownik ma za broń - topór i miecz z brązu. Chroni się tarczą, której kształt znamy z fresków. Na torsie ma dobrze zachowaną do naszych czasów tzw. zbroję z Dendry. Jest datowana na koniec XV/początek XIV wieku p.n.e.
.jpg)
Odnaleziona została w 1960 roku w jednym z grobowców na stanowisku Dendra w Argolidzie. Zbroja wykonana została z 15 brązowych płyt połączonych elastycznie rzemieniami. Składa się z dwóch pancerzy (przedniego i tylnego), płytowego fartucha, naramienników, nagolenic i kołnierza osłaniającego szyję. Zbroja zapewniała noszącemu ją pełną ochronę, osłaniając go od podbródka do kolan. Część badaczy jest zdania, że używana była do walki w rydwanie. Uzupełnienie zbroi stanowi hełm z kłów dzika z metalowymi policzkami chroniącymi boki głowy. Hełmy te występują także w sztuce Mykeńczyków. Widzimy jednak na ilustracji inny typ mykeńskiego hełmu - wykonany z brązu, ozdobiony różnymi rogami i grzebieniem z końskiego włosia.
Komentarze
Prześlij komentarz