Rola kobiety u Scytów

W społeczeństwie scytyjskim kobiety z klas wyższych mogły swobodnie jeździć konno, jednak kobiety z klas niższych nie miały takiej swobody i spędzały czas w domostwach. Wśród bardziej koczowniczych plemion Scytów kobiety i dzieci spędzały większość czasu w wozach. Królowie posiadali haremy. Niektóre z kobiet były legalnymi żonami królów, inne były ich konkubinami. Kobiety były prawdopodobnie odpowiedzialne za doglądanie stad i organizowanie środków do życia, gdy mężczyźni scytyjscy wyruszali na wyprawy wojnne. W ramach kapłaństwa scytyjskiego istniała grupa wróżbitów, zwanych Anarya („niemęski”), którzy urodzili się i przeżyli swoje wczesne życie jako mężczyźni, a później przyjęli maniery i role społeczne kobiet.

 Rekonstruktorka Marianna Pawłowska z tatuażem ukazującym walczących Scytów, 

którego inspiracją był złoty grzebień z kurhanu Sołocha, IV wiek p.n.e. 

(zdjęcie: Ścieżki we mgle Beatrycze/ Misty paths)

        Sołocha to kurhan scytyjski z połowy IV wieku p.n.e. Znajduje się w okolicach Nikopola w wasiliewskim rejonie obwodu zaporoskiego Ukrainy. Jest jednym z najbogatszych spośród dotychczas odkrytych kurhanów scytyjskich. Zaliczany jest do grupy tzw. kurhanów królewskich. Należał do króla albo ważnego dostojnika scytyjskiego. Kurhan odkrył N. I. Wesołowski w 1912 roku. W grobowcu znaleziono cenne przedmioty, często wykonane przez rzemieślników greckich na zlecenie scytyjskie. Na szczególną uwagę zasługuje wspomniany złoty grzebień. Widoczni są tam dwaj wojownicy walczący z kawalerzystą w kirysie łuskowym. Na głowie jeźdźca widać grecki hełm typu korynckiego, często używany przez Scytów. Poddawali oni nieraz greckie hełmy licznym modyfikacjom.

Złoty grzebień z kurhanu Sołocha, IV wiek p.n.e.