Buty na koturnie to nie tylko modny dodatek współczesnych stylizacji, lecz także element ubioru o bogatej i zróżnicowanej historii. Przez wieki pełniły różne funkcje – od praktycznych po symboliczne – i pojawiały się w wielu kulturach, od antycznej Grecji po Imperium Osmańskie. Jednym z najstarszych znanych zastosowań koturnów były kothornoi – wysokie buty noszone przez aktorów w starożytnym teatrze greckim. Ich podwyższona podeszwa miała za zadanie zwiększyć widoczność postaci na scenie oraz podkreślić rangę bohatera – im wyższy, tym ważniejsza rola. Rzymianie przejęli ten zwyczaj, używając podobnego obuwia. W renesansowej Wenecji kobiety arystokratyczne nosiły chopines – niezwykle wysokie buty na drewnianej platformie, nieraz osiągające nawet 50 cm wysokości. Służyły one zarówno do ochrony przed błotnistymi ulicami miasta, jak i jako wyraz statusu – wysokość butów miała bezpośrednie przełożenie na prestiż kobiety.
.jpg)
Fotografia: Luca CistrianiW świecie islamskim, szczególnie w Imperium Osmańskim, popularne były nalın – bogato zdobione drewniane klapki na koturnie, noszone głównie w łaźniach (hammamach). Ich forma ewoluowała od prostych drewnianych podstawek do misternie wykonanych modeli z masą perłową i metalem. Nalıny świadczyły o statusie kobiety, a także chroniły stopy przed gorącą i mokrą podłogą. W Persji również stosowano podwyższone obuwie, często wykonane z drewna lub skóry, nierzadko ozdobione.
Komentarze
Prześlij komentarz