Przejdź do głównej zawartości

Karnawał w Wenecji

Dzisiaj zaczyna się słynny karnawał w Wenecji. "Il Carnevale di Venezia" jest najpopularniejszym karnawałem w Europie. Ulice są pełne kolorowych masek, ubiorów nawiązujących do różnych epok (przeważnie XVIII wieku), muzyki i zabawy. Głównym miejscem, w którym odbywają się karnawałowe wydarzenia jest Plac św. Marka, zwany w tym czasie "największą salą balową Europy". Można spotkać tam najwięcej osób przebranych w bogato zdobione stroje. Niezbędnym elementem każdej kreacji jest wenecka maska. Mieszkańcy Wenecji prześcigają się w ich produkcji. Tradycyjne maski wywodzą się z Commedie dell´Arte, włoskiej komedii ludowej powstałej w połowie XVI wieku. Aktorzy występowali w charakterystycznych kostiumach. 

W czasie karnawału Wenecję odwiedzają turyści z całego świata. Pierwsza pisemna wzmianka pochodzi z 1268 roku. Wówczas karnawał trwał nawet kilka miesięcy. Noszenie masek wykorzystywano do ukrycia swojej płci oraz występków, o czym świadczy na przykład dekret z 1603 roku, w którym zabraniano mężczyznom przebierania się za kobiety i odwiedzania zakonnic w żeńskich klasztorach. Karnawał rozpoczyna "lot anioła", kiedy młoda i zazwyczaj ładna dziewczyna unosi się na linach nad placem św. Marka (od 1548 roku, kiedy pewien artysta na linach zjechał z dzwonnicy św. Marka do Pałacu Dożów). Zdobycie miasta pod koniec XVIII wieku doprowadziło do zakazania karnawału przez Austriaków w obawie przed powstaniem. Choć tradycję karnawału próbowano odbudować już od XIX wieku, dopiero w 1979 roku włoski rząd zadecydował o wskrzeszeniu tej pięknej tradycji. 


PRZYKŁADOWE WENECKIE MASKI:

Volto - biała maska tradycyjnie dopełniona trójkątnym kapeluszem, najprawdopodobniej przedstawia ducha.

Colombina - maska zdobiona złotem lub srebrem, która zakrywają tylko górną część twarzy. 

Pantalone - maska w górnej części przedstawia smutnego starca z długim nosem i skośnymi oczami. 

Bautta - kwadratowa maska zakrywająca całą twarz bez otworu na usta, zazwyczaj dopełniona o trójkątny kapelusz i płaszcz. 

Dottore - dziwaczna, biała maska z długim dziobem oraz okrągłymi otworami na oczy, często noszona z okularami. 

Arlecchino - ma czarny kolor i płaski, małpi nos. Przedstawia dzikusa lub niewolnika.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wojownicy Ludów Morza

Ludy Morza siały postrach we wschodniej części Morza Śródziemnego w XIII i XII wieku p.n.e. Do dziś identyfikacja oraz powody ich ekspansji są debatą historyków. Powstało wiele teorii i pomysłów. Johnny Shumate bazując na źródłach przedstawił tu uzbrojenie i nakrycia głowy Filistynów (hełmy z bujnym włosiem). Widzimy także wojownika w hełmie z kłów dzika znany z kultury mykeńskiej w Grecji.  Na ilustracji: wojownicy z tzw. Ludów Morza, XIII i XII wiek p.n.e. (rys. Johnny Shumate)           Na fragmentach ceramiki z Kynos pokazano bitwy morskie przedstawiające wojowników w hełmach i tego typu tarczach na okrętach wojennych. Stożkowe hełmy z długimi rogami są dobrze ukazane na niektórych statuetkach z Enkomi na Cyprze. Można tu zidentyfikować wojowników Szardana (w hełmie z rogami), Filistynów (w hełmie przypominającym koronę z końskiego włosia) i innych Ludów Morza reprezentowanych na egipskiej płaskorzeźbie z Medinet Habu. Ukazuje bitwę morską z Ludami...

Lamassu, asyryjskie opiekuńcze bóstwo

Lamassu jest wyobrażeniem skrzydlatego byka o ludzkiej, brodatej twarzy. Ten wizerunek wywodzi się jeszcze z tradycji sumeryjskiej, gdzie byk łączony był z bogiem Księżyca Nanną, jednak to za sprawą Asyryjczyków zawdzięcza powszechną popularność. W sumeryjskim eposie o Gilgameszu Lamassu są przedstawiani jako fizyczne bóstwa. Motyw skrzydlatego zwierzęcia z ludzką głową jest powszechny na Bliskim Wschodzie, po raz pierwszy odnotowany w Ebla (dziś Syria) około 3000 p.n.e.  Lamassu, asyryjskie opiekuńcze bóstwo (rys. Angus McBride)           Pierwszy wyraźny motyw Lamassu pojawił się w Asyrii za panowania Tiglat-Pilesera II (jego rządy datowane są na lata 966-935 p.n.e.) jako symbol władzy. Są charakterystycznym elementem sztuki imperium neoasyryjskiego. Posągi Lamassu odkryto podczas wykopalisk niemal w każdej stolicy asyryjskiej (Kalchu, Dur-Szarrukin i Niniwie). Z czasem tego typu posąg został przejęty przez sztukę perską. Posągi Lamassu, zazwyczaj w ...

14 Pułk Kirasjerów armii Księstwa Warszawskiego

Na Święto Niepodległości 14 Pułk Kirasjerów armii Księstwa Warszawskiego ze swoją epicką i tragiczną historią.  Kirasjer 14 pułku podczas szarży (mal. Jan Chełmiński)           Był to jedyny w dziejach Polski pułk jazdy kirasjerskiej. Początek formowania przypadł na 1 września 1809 roku. Nosił pierwotnie 1 Pułk Broni Kirasjerów. 4 grudnia 1809 roku kirasjerzy przybyli do Warszawy i stacjonowali tam do wyprawy ma Rosję. Wzbudzali spore zainteresowanie wśród mieszkańców przywołując pamięć o dawnej husarii. Pod koniec 1809 roku pułk liczył 610 żołnierzy. 12 maja 1812 roku pułk kirasjerów wyruszył na wojnę z Rosją. Podczas sławnej szarży na tak zwaną Wielką Redutę pod Borodino wraz z pułkiem kirasjerów saskich, kirasjerzy nacierali na czworobok piechoty. Wzięli do niewoli 300 jeńców i zdobyli armatę. W czasie odwrotu spod Moskwy kilkudziesięciu ocalałych kirasjerów eskortowało uratowane 24 armaty wojsk polskich. Wśród kawalerii pułk poniósł największe stra...