Ateński hoplita ma muskularny kirys z brązu i hełm typu frygijskiego z osłoną w kształcie brody. Najwięcej tego typu hełmów znaleziono na terenie Macedonii i Tracji. Były używane w późnej epoce klasycznej i w całym świecie hellenistycznym, od Aten po Seleucję i Kartaginę. Dobra ochrona, wygoda i walory wizualne sprawiły, że ok. połowy IV wieku p.n.e. stał się popularnym hełmem świata greckiego. Występował w wielu wariantach - także bez brodatej osłony. Przy grzebieniu oraz po bokach, w niektórych wersjach hełmu występowały uchwyty na gęsie pióra i kity z końskiego włosia. Hełm ten występował także w wersji pomalowanej.
%20-02.png)
Gastrafetes to prekursor europejskiej kuszy. Nazwa grecka dosłownie oznacza łuk brzuszny i pochodzi od sposobu napinania broni nie tylko z użyciem rąk, gdyż opierano kolbę o brzuch, a koniec suwaka o ziemię. Cięciwę napinano za pomocą suwaka ciągniętego po prowadnicy i zabezpieczanego przed powrotem przez mechanizm zapadkowy. Strzałę wkładano po napięciu cięciwy w wydrążony w suwaku rowek. Gastrafetes opisany został przez Herona z Aleksandrii w I wieku n.e.
Komentarze
Prześlij komentarz