Przejdź do głównej zawartości

Regiment francuskiej kawalerii Brancas

Regiment powstał 1 lipca 1671 roku jako Régiment de Grignan. Często zmieniał nazwy: 1703 Flèche,1717 Luynes, 1732 Chevreuse, 1736 d’Ancenis, 1739 Brancas, 1749 Salles, 1761 Royal-Lorraine. Był regimentem dżentelmenów (ciężka kawaleria francuska XVIII wieku dzieliła się na regimenty dżentelmenów, regimenty królewskie, regimenty "Prince de sang" - "Księcia krwi" oraz niemieckie i irlandzkie). Brał udział w wojnie o sukcesję polską. Podczas wojny o sukcesję austriacką regiment służył we Flandrii od 1741 do 1748 roku. W 1750 roku stacjonował w Wassach; w 1752 roku w Valenciennes; w 1753 roku w Mézières, a w 1755 roku w Verdun. W 1756 roku regiment liczył dwa szwadrony. Kiedy kawaleria francuska została zreorganizowana 1 grudnia 1761 roku, regiment stał się pułkiem królewskim pod nazwą Royal-Lorraine Cavalerie. 

Regiment francuskiej kawalerii Brancas, ok. 1740 roku (mal. Lucien Rousselot)

        13 kwietnia 1759 regiment wziął udział w bitwie pod Bergen, gdzie wszedł w skład drugiej linii centrum kawalerii rozmieszczonego za Wartbergiem pod dowództwem hrabiego de Beaupréau. W czerwcu, na początku francuskiej ofensywy w zachodnich Niemczech, regiment wchodził w skład „Rezerwy Prawej” pod dowództwem księcia de Broglie, który zajął pozycje pod Friedbergiem w Hesji. 1 sierpnia Royal-Lorraine Cavalerie wziął udział w bitwie pod Minden. W 1761 roku regiment walczył pod Westhofen.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach

Większość znanych nam współcześnie hełmów i innego uzbrojenia gladiatorskiego zawdzięczamy Pompejom. Erupcja Wezuwiusza zakonserwowała miasto wraz z niemal nienaruszonymi, niezwykłymi artefaktami na wieki. Widoczne na ilustracji typy gladiatorów to: 1. Retiarius (sieciarz) – walczył trójzębem, sztyletem oraz siecią, bez hełmu. Jedyną ochroną retiariusa była wykonana z brązu osłona lewego barku o nazwie galerus za którą w razie potrzeby mógł osłonić swoją głowę i manica osłaniająca ramię wykonana z metalowych lub skórzanych pasów, czasami z naszytych na skórę łusek. 2. Secutor - gladiator walczący najczęściej z retiariusem. Był uzbrojony w miecz gladius i drewnianą tarczę przypominającą tarcze legionisty rzymskiego. Jego uzbrojenie ochronne składało się z osłony ramienia trzymającego miecz, zamkniętego hełmu bez wystających elementów (aby sieciarzowi trudniej było zarzucić na przeciwnika sieć) i nagolenicy. Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach (rys. Peter Connolly) Zapewn...

Wilhelm I Zdobywca

Wilhelm I Zdobywca (1028-1087), przez Anglików znany jako William the Conqueror, a wśród Francuzów - Guillaume le Conquérant był królem Anglii, a wcześniej księciem Normandii. Był nieślubnym synem księcia Normandii Roberta I Wspaniałego, zwanego również Robertem Diabłem. Stąd drugi przydomek Wilhelma, nadany przez przeciwników, to Bękart (czyli u Anglików - Bastard, a Francuzów - Bâtard). Jego matką była Herleva (lub Herletta), najprawdopodobniej córka Fulberta, garbarza z Falaise.    Wilhelm I Zdobywca w kolczudze trzyma hełm z nosalem (rys. Jaja Japitana) Jego panowanie rozpoczęło nowy etap w dziejach Anglii. Zatem dziś poruszę kwestię związaną z tematyką strony, czyli modą męską. Na ilustracji widzimy Wilhelma z wąsami w oparciu o wizerunek ze słynnej tkaniny z Bayeux (ręcznie haftowanego płótna o wymiarach 68,38×0,5 m, przedstawiającego podbój Anglii; w 2007 roku wpisanego na listę UNESCO Pamięć Świata). Przedstawiony tam władca, podczas bitwy pod Hastings w 1066 roku podn...

Weterani armii Napoleona na fotografiach

Poniżej na pokolorowanej fotografii z epoki widoczny jest jeden z ostatnich weteranów armii Napoleona Bonapartego, uczestniczący spod Waterloo 1815 roku, Pan Verlinde. Został sfotografowany w mundurze 2 Pułku Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej. Fotografia pochodzi z 1858 roku.           Poniżej znajduje się inny z ostatnich weteranów napoleońskich, Pan Lefebre. Służył jako sierżant 2 Regimentu Inżynierów w 1815 roku. Został sfotografowany w 1858 roku w pełnym mundurze i z medalem Świętej Heleny (wydanym w sierpniu 1857 wszystkim weteranom wojen z czasów rewolucji francuskiej i Cesarstwa Francuskiego).