Przejdź do głównej zawartości

Regiment francuskiej kawalerii Brancas

Regiment powstał 1 lipca 1671 roku jako Régiment de Grignan. Często zmieniał nazwy: 1703 Flèche,1717 Luynes, 1732 Chevreuse, 1736 d’Ancenis, 1739 Brancas, 1749 Salles, 1761 Royal-Lorraine. Był regimentem dżentelmenów (ciężka kawaleria francuska XVIII wieku dzieliła się na regimenty dżentelmenów, regimenty królewskie, regimenty "Prince de sang" - "Księcia krwi" oraz niemieckie i irlandzkie). Brał udział w wojnie o sukcesję polską. Podczas wojny o sukcesję austriacką regiment służył we Flandrii od 1741 do 1748 roku. W 1750 roku stacjonował w Wassach; w 1752 roku w Valenciennes; w 1753 roku w Mézières, a w 1755 roku w Verdun. W 1756 roku regiment liczył dwa szwadrony. Kiedy kawaleria francuska została zreorganizowana 1 grudnia 1761 roku, regiment stał się pułkiem królewskim pod nazwą Royal-Lorraine Cavalerie. 

Regiment francuskiej kawalerii Brancas, ok. 1740 roku (mal. Lucien Rousselot)

        13 kwietnia 1759 regiment wziął udział w bitwie pod Bergen, gdzie wszedł w skład drugiej linii centrum kawalerii rozmieszczonego za Wartbergiem pod dowództwem hrabiego de Beaupréau. W czerwcu, na początku francuskiej ofensywy w zachodnich Niemczech, regiment wchodził w skład „Rezerwy Prawej” pod dowództwem księcia de Broglie, który zajął pozycje pod Friedbergiem w Hesji. 1 sierpnia Royal-Lorraine Cavalerie wziął udział w bitwie pod Minden. W 1761 roku regiment walczył pod Westhofen.

Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach

Większość znanych nam współcześnie hełmów i innego uzbrojenia gladiatorskiego zawdzięczamy Pompejom. Erupcja Wezuwiusza zakonserwowała miasto wraz z niemal nienaruszonymi, niezwykłymi artefaktami na wieki. Widoczne na ilustracji typy gladiatorów to: 1. Retiarius (sieciarz) – walczył trójzębem, sztyletem oraz siecią, bez hełmu. Jedyną ochroną retiariusa była wykonana z brązu osłona lewego barku o nazwie galerus za którą w razie potrzeby mógł osłonić swoją głowę i manica osłaniająca ramię wykonana z metalowych lub skórzanych pasów, czasami z naszytych na skórę łusek. 2. Secutor - gladiator walczący najczęściej z retiariusem. Był uzbrojony w miecz gladius i drewnianą tarczę przypominającą tarcze legionisty rzymskiego. Jego uzbrojenie ochronne składało się z osłony ramienia trzymającego miecz, zamkniętego hełmu bez wystających elementów (aby sieciarzowi trudniej było zarzucić na przeciwnika sieć) i nagolenicy. Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach (rys. Peter Connolly) Zapewn...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Wilhelm I Zdobywca

Wilhelm I Zdobywca (1028-1087), przez Anglików znany jako William the Conqueror, a wśród Francuzów - Guillaume le Conquérant był królem Anglii, a wcześniej księciem Normandii. Był nieślubnym synem księcia Normandii Roberta I Wspaniałego, zwanego również Robertem Diabłem. Stąd drugi przydomek Wilhelma, nadany przez przeciwników, to Bękart (czyli u Anglików - Bastard, a Francuzów - Bâtard). Jego matką była Herleva (lub Herletta), najprawdopodobniej córka Fulberta, garbarza z Falaise.    Wilhelm I Zdobywca w kolczudze trzyma hełm z nosalem (rys. Jaja Japitana) Jego panowanie rozpoczęło nowy etap w dziejach Anglii. Zatem dziś poruszę kwestię związaną z tematyką strony, czyli modą męską. Na ilustracji widzimy Wilhelma z wąsami w oparciu o wizerunek ze słynnej tkaniny z Bayeux (ręcznie haftowanego płótna o wymiarach 68,38×0,5 m, przedstawiającego podbój Anglii; w 2007 roku wpisanego na listę UNESCO Pamięć Świata). Przedstawiony tam władca, podczas bitwy pod Hastings w 1066 roku podn...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Krezus

Krezus był ostatnim królem Lidii (na zachodzie Azji Mniejszej). Już w czasach antycznych jego imię stało się synonimem bogacza. Jest do dziś. Jego skarby, w tym pierwsze w całości emitowane złote monety - były obiektem przekazów w Grecji i Persji. Krezus objął tron około 560 roku p.n.e. Lidia była starożytnym państwem ze stolicą w Sardes (po upadku nazwa ta odnosiła się wciąż do tej krainy). Władca był pod wpływem podbitych przez siebie miast greckich w Jonii (wybrzeże Azji Mniejszej). Krezus był wielkim mecenasem poetów, uczonych i filozofów, których chętnie gościł na swoim dworze. W 547 roku p.n.e. rozpoczął wojnę z perskim królem Cyrusem II Wielkim z dynastii Achemenidów. Szukał bezskutecznie przymierza z Babilonią i Egiptem.    Krezus w płomieniach, 546 p.n.e. przedstawiony na attyckiej  amforze znajdującej się obecnie w paryskim Luwrze           Według Herodota, przed rozpoczęciem wojny Krezus zapytał wyrocznię w Delfach czy powinien wal...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej