Przejdź do głównej zawartości

Tynne 1939

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Tynne 1939" Grzegorza Cwyla.

Od lewej stoją: 

1. Żołnierz z jednostki piechoty mobilizowanej przez Korpus Ochrony Pogranicza w 1939 roku. Ubrany w mundur polowy nowego wzoru. Na głowie ma hełm wz. 31 zamiast typowej dla KOP okrągłej czapki zwanej „kopówką”. Na nogach ma długie skórzane buty. Jest uzbrojony w karabinek Mauser Kar. 98. Nosi zrolowany płaszcz, chlebak, saperkę, manierkę i pas z ładownicami.

2. Podporucznik Korpusu Ochrony Pogranicza w mundurze polowym wz. 36, okrągłej czapce „kopówce” i butach oficerskich. Oporządzenie: pas główny, kabura na broń krótką i torba polowa, wykonane z barwionej skóry. Jest wyposażony w lornetkę.

3. Szeregowy KOP w płaszczu sukiennym, czapce „kopówce” i długich butach. Na kołnierzu płaszcza zielono-granatowe paski typowe dla KOP. Uzbrojony w karabin Mauser wz. 98.

4. Żołnierz Wojsk Ochrony Pogranicza NKWD, strzegących granic ZSRS. Pododdziały tej formacji wspierały jednostki Armii Czerwonej atakujące 17 września strażnice KOP przy wschodniej granicy Polski (pogranicznicy pełnili m.in. rolę przewodników). Na głowie ma charakterystyczną okrągłą, zieloną czapkę z czerwonymi wypustkami i granatowym otokiem. Uzbrojony w karabin Mosin wz. 91/30 z bagnetem.

5. Żołnierz piechoty Armii Czerwonej z 1939 roku w bluzie mundurowej wz. 35, drelichowych spodniach, trzewikach z owijaczami. Na głowie nosi furażerkę z czerwoną gwiazdą – godłem ZSRS. Uzbrojony w karabin Mosin wz. 91/30 z bagnetem.

6. Żołnierz piechoty Armii Czerwonej z 1939 roku widziany z tyłu. Tym razem na głowie ma hełm SSz-36 z charakterystycznym małym grzebieniem zakrywającym otwór wentylacyjny. Na plecach nosi tornister wz. 36 z przytroczonym płaszczem i menażką, ponadto ma torbę na maskę przeciwgazową (po lewej) oraz drugą na granaty i łopatkę-saperkę przy pasie.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach

Większość znanych nam współcześnie hełmów i innego uzbrojenia gladiatorskiego zawdzięczamy Pompejom. Erupcja Wezuwiusza zakonserwowała miasto wraz z niemal nienaruszonymi, niezwykłymi artefaktami na wieki. Widoczne na ilustracji typy gladiatorów to: 1. Retiarius (sieciarz) – walczył trójzębem, sztyletem oraz siecią, bez hełmu. Jedyną ochroną retiariusa była wykonana z brązu osłona lewego barku o nazwie galerus za którą w razie potrzeby mógł osłonić swoją głowę i manica osłaniająca ramię wykonana z metalowych lub skórzanych pasów, czasami z naszytych na skórę łusek. 2. Secutor - gladiator walczący najczęściej z retiariusem. Był uzbrojony w miecz gladius i drewnianą tarczę przypominającą tarcze legionisty rzymskiego. Jego uzbrojenie ochronne składało się z osłony ramienia trzymającego miecz, zamkniętego hełmu bez wystających elementów (aby sieciarzowi trudniej było zarzucić na przeciwnika sieć) i nagolenicy. Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach (rys. Peter Connolly) Zapewn...

Wilhelm I Zdobywca

Wilhelm I Zdobywca (1028-1087), przez Anglików znany jako William the Conqueror, a wśród Francuzów - Guillaume le Conquérant był królem Anglii, a wcześniej księciem Normandii. Był nieślubnym synem księcia Normandii Roberta I Wspaniałego, zwanego również Robertem Diabłem. Stąd drugi przydomek Wilhelma, nadany przez przeciwników, to Bękart (czyli u Anglików - Bastard, a Francuzów - Bâtard). Jego matką była Herleva (lub Herletta), najprawdopodobniej córka Fulberta, garbarza z Falaise.    Wilhelm I Zdobywca w kolczudze trzyma hełm z nosalem (rys. Jaja Japitana) Jego panowanie rozpoczęło nowy etap w dziejach Anglii. Zatem dziś poruszę kwestię związaną z tematyką strony, czyli modą męską. Na ilustracji widzimy Wilhelma z wąsami w oparciu o wizerunek ze słynnej tkaniny z Bayeux (ręcznie haftowanego płótna o wymiarach 68,38×0,5 m, przedstawiającego podbój Anglii; w 2007 roku wpisanego na listę UNESCO Pamięć Świata). Przedstawiony tam władca, podczas bitwy pod Hastings w 1066 roku podn...

Weterani armii Napoleona na fotografiach

Poniżej na pokolorowanej fotografii z epoki widoczny jest jeden z ostatnich weteranów armii Napoleona Bonapartego, uczestniczący spod Waterloo 1815 roku, Pan Verlinde. Został sfotografowany w mundurze 2 Pułku Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej. Fotografia pochodzi z 1858 roku.           Poniżej znajduje się inny z ostatnich weteranów napoleońskich, Pan Lefebre. Służył jako sierżant 2 Regimentu Inżynierów w 1815 roku. Został sfotografowany w 1858 roku w pełnym mundurze i z medalem Świętej Heleny (wydanym w sierpniu 1857 wszystkim weteranom wojen z czasów rewolucji francuskiej i Cesarstwa Francuskiego).