Seria moich ilustracji do "Lützen 1632" Marka Wagnera z serii Historyczne Bitwy.
Od lewej stoją:
1. Muszkieter cesarski.
Muszkieterzy mieli muszkiety lontowe. Używali forkietów do podpierania broni podczas strzelania. Na bandolierze zawieszano zwykle od 8 do 12 miarek prochowych. Kule przechowywano w skórzanych workach. Lont długości 4–6 mocowano na pasie lub bandolierze jak tutaj (czasami owijano go wokół szyi). Już na początku XVII wieku odrzucili oni uzbrojenie ochronne. Mieli stroje złożone z dubletów, ze spodni i butów. Muszkieterzy ci posiadali rapiery i sztylety oraz niekiedy hełmy (moriony), ale najczęściej kapelusze z dużymi rondami.
2. Kirasjer cesarski.
Kirasjer cesarski trzyma hełm w stylu sabaudzkim. Zbroja 3/4 (tu czerniona) obejmowała kirys, obojczyk, naramienniki, nałokcice i karwasze, rękawice oraz tzw. nakolanniki sięgające do wysokich skórzanych butów. Ma czerwoną szarfę wiązaną na talii. Kirasjer ma parę pistoletów z zamkami kołowymi, których używano w walce wręcz lub podczas karakolu. Kirasjerzy mieli broń sieczną o prostej głowni przeznaczoną do kłucia i do cięcia przeciwnika. Obok pałasza walońskiego wykształcił się lekki rapier typu pappenheimer.
3. Pikinier szwedzki.
Pikinier posiada pikę i rapier, a jego uzbrojenie ochronne stanowiły jeszcze półzbroja i hełm (morion). Według przepisów Gustawa II Adolfa z 1616 roku pika powinna ona mieć długość 5,3 m oraz być wykonana z drewna: jesionowego, klonowego, sosnowego bądź osikowego i mieć grot o przekroju kwadratowym przymocowany do drzewca metalowymi paskami. W praktyce wszystkie te przepisy nie były respektowane, zarówno długość pik, jak i ich grotów czy stosowanego drewna. Do uzbrojenia zaczepnego pikinierów należały też rapiery – były one podobne, chociaż gorszej jakości niż typy kawalerzystów.
Komentarze
Prześlij komentarz