Armia galijsko-rzymska, VI-VIII wiek (rys. Andriej Negin).
.png)
Od lewej stoją:
1. Galijsko-rzymski arystokrata z Clermont, ok. 507 roku.
Arystokracja galijsko-rzymska z Owernii walczyła u boku Wizygotów przeciwko Frankom pod Vouillé (Campus Vocladeus) w 507 roku. Ten jeździec jest przedstawiony we wspaniałym hełmie typu Spangenhelm pochodzenia rzymskiego, wydobytym z Saony (Francja). Jego krótki pancerz lamelkowy jest importowany z Bizancjum, wzorowany na egzemplarzu znalezionym w Słowenii. Ubiór jest zrekonstruowany na podstawie zachowanych egzemplarzy z rzymskiego Egiptu, nawiązujący kolorystyką do miniatur Vergiliusa Romanusa (ilustrowany manuskrypt z V wieku zawierający dzieła Wergiliusza - Eneidę, Georgiki i Bukoliki). Zwracają uwagę skórzane rękawiczki z Trossingen (Niemcy). Jego główną bronią jest „skrzydlata” żelazna hasta z cmentarza Kapucynów w Bourges (Francja) oraz spatha (długi miecz rzymski) z nekropolii rzymsko-frankijskiej Krefeld-Gellep. Według Grzegorza z Tours galijscy Rzymianie używali ostróg (calcanei).
2. Miles z Legio Britannica z Orleanu, 530–560.
Około 540 roku św. Dalmacjusz wspomniał o „legionie bretońskim” (legio Bretonum) służącym w Orleanie. Z drugiej strony, niektórzy uczeni utożsamiają to z oddziałem Secunda Britannica działającym w Galii, którego tarcza (wzór to czerwone 8-ramienne „koło”) jest zrekonstruowana na podstawie Notitia Dignitatum (późnoantyczny dokument zawierający wiadomości topograficzne ze spisem urzędów cywilnych i wojskowych Cesarstwa Rzymskiego w IV-V wieku n.e., strona ze średniowiecznego egzemplarza Notitia Dignitatum przedstawia tarcze późnorzymskie). Ogólny wygląd żołnierza nawiązuje do klamry z kości słoniowej „pasa Cezarego” z Arles (Francja) oraz miniatur Vergiliusa Romanusa. Elementy archeologiczne zostały zrekonstruowane z nekropolii Saint-Marcel w Bretanii. Miecz typu Chassemy-Pfullingen, którgo chrześcijańskie zdobienia sugerują, że był używany przez żołnierzy galijsko-rzymskich.
3. Piechur „Romanus”, 775–800.
Wiele żołnierzy zebranych w południowych miastach galijskich zachowało tradycje wojskowe z późnej epoki rzymskiej i zostało opisanych jako „Romani”. Stożkowe hełmy typu Bandenhelm często noszono na filcowych lub skórzanych kapturach. Zólnierz ten nosi pancerz pierścieniowy, wykonany z pikowanej kurtki, na którą naniesiono metalowe łuski. Ciężki, wzorzysty płaszcz jest pochodzenia późnorzymskiego, a umbo tarczy jest w stylu Merowingów.
Komentarze
Prześlij komentarz