Przejdź do głównej zawartości

Antygon Jednooki i wojny diadochów

Antygon Jednooki (ok. 382-301 p.n.e.)  był jednym z najbardziej znanych dowódców Aleksandra III Wielkiego, następnie jednym z diadochów. Założył macedońską dynastię Antygonidów. Był ojcem Demetriusza I Poliorketesa (według Plutarcha jednego z najwybitniejszych wodzów świata antycznego, twórcy nowych maszyn oblężniczych np. słynnego Helepolis).

        Diadochowie byli dowódcami armii Aleksandra III Wielkiego, którzy przejęli władzę w imperium po jego śmierci w 323 roku p.n.e. Wybuchły między nimi tzw. wojny diadochów. Przy okazji polecam książkę Michała Piekarskiego "Gabiene 316 p.n.e." wydaną w 2 lata temu w ramach serii Historyczne Bitwy. Była to pierwsza ilustrowana przeze mnie książka. Opisuje starcie zbrojne pomiędzy Antygonem Jednookim a Eumenesem z Kardii stoczone w pobliżu miejscowości Gabiene (dziś Isfahan) w trakcie drugiej wojny diadochów.

Antygon Jednooki podczas bitwy, kadr z tego filmu "Aleksander" Olivera Stone'a.
W roli tej wystąpił Ian Beattie

Do diadochów zaliczani są:

- Antygon Jednooki (zapoczątkował dynastię Antygonidów),

- Antypater i jego syn Kassander (zapoczątkowali dynastię Antypatrydów),;

- Lizymach,

- Ptolemeusz (zapoczątkował dynastię Ptolemeuszów),

- Seleukos (zapoczątkował dynastię Seleukidów),

- Eumenes z Kardii,

- Leonnatos,

- Perdikkas,

- Krateros,

- Poliperchon.

Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach

Większość znanych nam współcześnie hełmów i innego uzbrojenia gladiatorskiego zawdzięczamy Pompejom. Erupcja Wezuwiusza zakonserwowała miasto wraz z niemal nienaruszonymi, niezwykłymi artefaktami na wieki. Widoczne na ilustracji typy gladiatorów to: 1. Retiarius (sieciarz) – walczył trójzębem, sztyletem oraz siecią, bez hełmu. Jedyną ochroną retiariusa była wykonana z brązu osłona lewego barku o nazwie galerus za którą w razie potrzeby mógł osłonić swoją głowę i manica osłaniająca ramię wykonana z metalowych lub skórzanych pasów, czasami z naszytych na skórę łusek. 2. Secutor - gladiator walczący najczęściej z retiariusem. Był uzbrojony w miecz gladius i drewnianą tarczę przypominającą tarcze legionisty rzymskiego. Jego uzbrojenie ochronne składało się z osłony ramienia trzymającego miecz, zamkniętego hełmu bez wystających elementów (aby sieciarzowi trudniej było zarzucić na przeciwnika sieć) i nagolenicy. Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach (rys. Peter Connolly) Zapewn...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Wilhelm I Zdobywca

Wilhelm I Zdobywca (1028-1087), przez Anglików znany jako William the Conqueror, a wśród Francuzów - Guillaume le Conquérant był królem Anglii, a wcześniej księciem Normandii. Był nieślubnym synem księcia Normandii Roberta I Wspaniałego, zwanego również Robertem Diabłem. Stąd drugi przydomek Wilhelma, nadany przez przeciwników, to Bękart (czyli u Anglików - Bastard, a Francuzów - Bâtard). Jego matką była Herleva (lub Herletta), najprawdopodobniej córka Fulberta, garbarza z Falaise.    Wilhelm I Zdobywca w kolczudze trzyma hełm z nosalem (rys. Jaja Japitana) Jego panowanie rozpoczęło nowy etap w dziejach Anglii. Zatem dziś poruszę kwestię związaną z tematyką strony, czyli modą męską. Na ilustracji widzimy Wilhelma z wąsami w oparciu o wizerunek ze słynnej tkaniny z Bayeux (ręcznie haftowanego płótna o wymiarach 68,38×0,5 m, przedstawiającego podbój Anglii; w 2007 roku wpisanego na listę UNESCO Pamięć Świata). Przedstawiony tam władca, podczas bitwy pod Hastings w 1066 roku podn...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Weterani armii Napoleona na fotografiach

Poniżej na pokolorowanej fotografii z epoki widoczny jest jeden z ostatnich weteranów armii Napoleona Bonapartego, uczestniczący spod Waterloo 1815 roku, Pan Verlinde. Został sfotografowany w mundurze 2 Pułku Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej. Fotografia pochodzi z 1858 roku.           Poniżej znajduje się inny z ostatnich weteranów napoleońskich, Pan Lefebre. Służył jako sierżant 2 Regimentu Inżynierów w 1815 roku. Został sfotografowany w 1858 roku w pełnym mundurze i z medalem Świętej Heleny (wydanym w sierpniu 1857 wszystkim weteranom wojen z czasów rewolucji francuskiej i Cesarstwa Francuskiego).
Prześlij komentarz
Czytaj więcej