Wybuch na Therze

Thira była okrągłą wyspą wulkaniczną. W wyniku silnego wybuchu wulkanu zostały tylko jej boczne fragmenty stanowiące dzisiaj archipelag Santoryn (jednak turyści używają głównie obecnej greckiej nazwy Santorini): Thira (największa), Tirasia, Nea Kameni, Palea Kameni, Aspro. Przed wybuchem na Therze istniała rozwinięta cywilizacja minojska. Wybuch przyczynił się prawdopodobnie również do znacznych zniszczeń na położonej ponad 110 km na Krecie (kolebce cywilizacji minojskiej). Przypuszcza się, że zapadnięcie się wulkanu po wybuchu, spowodowało powstanie olbrzymiej fali tsunami, która mogła zalać miejscowości północnego wybrzeża Krety. Próbki materiału pochodzącego z erupcji poddane analizie metodą datowania radiowęglowego umiejscawiały erupcję w okresie 1760-1540 p.n.e. ze wskazaniem na okres wcześniejszy. Wnioski wulkanologów odrzucili egiptolodzy wskazując na małą ich zdaniem dokładność datowania radiowęglowego. Na podstawie podobieństwa ceramiki wskazują oni na okres rządów egipskiego faraona Ahmose (1550-1525 p.n.e.) lub później. Kolejne badania metodą datowania radiowęglowego przybliżały ten okres do zaproponowanego przez egiptologów. W 2006 roku stwierdzono, że mogły być to lata 1627-1600 p.n.e., a w 2008 roku wskazywały, że ok. 1633-1603 p.n.e. Badania z 2018 roku proponują erupcję w latach 1560-1544 p.n.e.

Wielka fala zalewająca pałac na Krecie (rys. Roger Payne)

    Wracając do sceny ukazanej na ilustracji - inspirację stanowi pałac w Knossos, minojskie freski oraz ubiory damskie i męskie - na podstawie rekonstrukcji dokonanych przez Arthura Evansa na podstawie jego prac wykopaliskowych w latach 1899-1905. Niektórzy zarzucają Evansowi zbyt luźne podejście do rekonstrukcji.