Asklepios był w mitologii greckiej bogiem sztuki lekarskiej (medycyny), synem boga Apollina i nimfy Koronis. Jego świątynie - asklepiejony pełniły również funkcje szpitali oraz sanatoriów. Były rozmieszczonymi na planie kwadratu kompleksami budynków z portykami. Wznoszono je najczęściej na obrzeżach miasta, na wzgórzach oraz nad rzekami. Chorzy byli poddawani zabiegom oczyszczającym, takim jak post, kąpiele, masaże, ćwiczenia fizyczne, oraz zabiegom magicznym (które zwalczał Hipokrates).
Metodą przygotowującą zwykle do leczenia była inkubacja. To praktyka polegająca na spędzeniu nocy w świątyni, a następnie zinterpretowaniu wieszczego snu przez kapłanów. Miał on wskazać sposób kuracji chorego. Uzdrowieni pozostawiali ekswota przedstawiające uleczone części ciała (np. ręce, nogi). Spisywali historię choroby i uleczenia w formie inskrypcji pozostawianych w świątyni. Wrzucali monety do świętej sadzawki.
Komentarze
Prześlij komentarz