Przejdź do głównej zawartości

"Termopile 480 p.n.e." Pawła Kupsika z serii Historyczne Bitwy

Starcie pod Termopilami pomiędzy nieustraszonymi hoplitami greckimi i hordami przybyszów ze Wschodu pod sztandarami króla perskiego Kserksesa to jedna z najsłynniejszych batalii starożytności i w ogóle w historii świata. Została rozsławiona przez antycznych dziejopisarzy i wyniesiona do rangi przełomowego momentu w dziejach, mitu obrony ojczyzny i symbolu męstwa Greków, zwłaszcza Spartan z ich monarchą Leonidasem na czele. Dzięki komiksowi, a potem popularnemu filmowi „300” w naszych czasach na dobre zadomowiła się również w popkulturze. Co jednak naprawdę wiemy o owej wielkiej bitwie i czy faktycznie była ona tak bardzo istotna dla dalszych losów Hellady czy nawet całej Europy?

Pełna ilustracja okładkowa Marka Szyszki do książki 
Pawła Kupsika "Termopile 480 p.n.e." z serii Historyczne Bitwy

        Na te i inne pytania odpowiada Paweł Kupsik w książce „Termopile 480 p.n.e.”, wydanej w Bellonowskiej serii „Historyczne Bitwy”. Autor kompleksowo nie tylko opisuje przebieg bitwy, lecz także przybliża przyczyny konfliktu Greków z imperium perskim. Konfrontuje zachowane przekazy źródłowe z wynikami współczesnych badań archeologicznych i analiz historycznych. Skrupulatny opis formacji bojowych daje z kolei możliwość poznania i prześledzenia taktyki obu stron. Zagłębiając się w te szczegóły, na nowo odkrywamy bitwę termopilską i dostrzegamy jej niezwykłą, uniwersalną symbolikę.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach

Większość znanych nam współcześnie hełmów i innego uzbrojenia gladiatorskiego zawdzięczamy Pompejom. Erupcja Wezuwiusza zakonserwowała miasto wraz z niemal nienaruszonymi, niezwykłymi artefaktami na wieki. Widoczne na ilustracji typy gladiatorów to: 1. Retiarius (sieciarz) – walczył trójzębem, sztyletem oraz siecią, bez hełmu. Jedyną ochroną retiariusa była wykonana z brązu osłona lewego barku o nazwie galerus za którą w razie potrzeby mógł osłonić swoją głowę i manica osłaniająca ramię wykonana z metalowych lub skórzanych pasów, czasami z naszytych na skórę łusek. 2. Secutor - gladiator walczący najczęściej z retiariusem. Był uzbrojony w miecz gladius i drewnianą tarczę przypominającą tarcze legionisty rzymskiego. Jego uzbrojenie ochronne składało się z osłony ramienia trzymającego miecz, zamkniętego hełmu bez wystających elementów (aby sieciarzowi trudniej było zarzucić na przeciwnika sieć) i nagolenicy. Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach (rys. Peter Connolly) Zapewn...

Wilhelm I Zdobywca

Wilhelm I Zdobywca (1028-1087), przez Anglików znany jako William the Conqueror, a wśród Francuzów - Guillaume le Conquérant był królem Anglii, a wcześniej księciem Normandii. Był nieślubnym synem księcia Normandii Roberta I Wspaniałego, zwanego również Robertem Diabłem. Stąd drugi przydomek Wilhelma, nadany przez przeciwników, to Bękart (czyli u Anglików - Bastard, a Francuzów - Bâtard). Jego matką była Herleva (lub Herletta), najprawdopodobniej córka Fulberta, garbarza z Falaise.    Wilhelm I Zdobywca w kolczudze trzyma hełm z nosalem (rys. Jaja Japitana) Jego panowanie rozpoczęło nowy etap w dziejach Anglii. Zatem dziś poruszę kwestię związaną z tematyką strony, czyli modą męską. Na ilustracji widzimy Wilhelma z wąsami w oparciu o wizerunek ze słynnej tkaniny z Bayeux (ręcznie haftowanego płótna o wymiarach 68,38×0,5 m, przedstawiającego podbój Anglii; w 2007 roku wpisanego na listę UNESCO Pamięć Świata). Przedstawiony tam władca, podczas bitwy pod Hastings w 1066 roku podn...

Weterani armii Napoleona na fotografiach

Poniżej na pokolorowanej fotografii z epoki widoczny jest jeden z ostatnich weteranów armii Napoleona Bonapartego, uczestniczący spod Waterloo 1815 roku, Pan Verlinde. Został sfotografowany w mundurze 2 Pułku Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej. Fotografia pochodzi z 1858 roku.           Poniżej znajduje się inny z ostatnich weteranów napoleońskich, Pan Lefebre. Służył jako sierżant 2 Regimentu Inżynierów w 1815 roku. Został sfotografowany w 1858 roku w pełnym mundurze i z medalem Świętej Heleny (wydanym w sierpniu 1857 wszystkim weteranom wojen z czasów rewolucji francuskiej i Cesarstwa Francuskiego).