"Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: «Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon». Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę. A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do swojej ojczyzny."
Mt 2,7-12
.jpg)
Znany powszechnie, przede wszystkim dzięki Biblii, Herod Wielki od 47 roku p.n.e. był namiestnikiem Galilei mianowanym przez swojego ojca Antypatra I, a od 46 roku p.n.e. namiestnikiem Celesyrii i Samarii. Pod koniec 40 roku p.n.e. decyzją senatu rzymskiego został mianowany królem Judei. W konflikcie między Oktawianem i Antoniuszem wziął stronę tego drugiego. Po jego klęsce pod Akcjum w 31 roku p.n.e. ukorzył się przed Oktawianem, który potwierdził władzę Heroda w Judei i oddał mu ziemie zagarnięte wcześniej przez ptolemejską królową Egiptu, Kleopatrę VII Filopator. W latach 20. I wieku p.n.e. królestwo Heroda Wielkiego obejmowało, prócz Judei, też część dzisiejszej Jordanii, Libanu i Syrii. Herod był pomysłowym i inteligentnym władcą. Zainicjował budowy wielu monumentalnych budowli m.in. port w Cezarei, Twierdza Antonia widoczna z Via Dolorosa, Herodion (forteca usytuowana na szczycie wzgórza niedaleko Betlejem), a także rozbudowa Drugiej Świątyni w Jeruzalem. W 40 roku p.n.e. Herod uciekając przed Partami schronił się w Masadzie. Od tego czasu upodobał sobie to miejsce i według relacji żydowskiego historyka Józefa Flawiusza, jako król Judei udoskonalił jej obronność, wznosząc mury i wieże obronne, budując zbiorniki na wodę i magazyny na zapasy, co czyniło twierdzę prawie niemożliwą do zdobycia. O oblężeniu Masady przez Rzymian w 73 roku n.e. jest osobny post. Herod miał 10 żon: Doris, Mariamme I, Mariamme II, Maltake, Kleopatra z Jerozolimy, córka Fazaela I,córka Józefa I, Pallas, Fedra i Elpis, z którymi miał 15 dzieci: Antypater II, Aleksander I, Arystobul I, nieznany syn, Salampsjo, Kypros II, Herod III, Herod Archelaos, Herod Antypas, Olimpias, Herod IV, Filip Tetrarcha, Fazael III, Roksana, Salome II. Najczęściej podaje się, że Herod Wielki zmarł w 4 roku p.n.e. Józef Flawiusz pisał, że Herod zmarł po 18 dniach od zaćmienia Księżyca. Jest hipoteza, że zmarł w grudniu 5 roku p.n.e. Są nawet teorie daty jego śmierci przypadające na 1 rok p.n.e. lub 1 rok n.e.
Komentarze
Prześlij komentarz