Młody cesarz, który rządził między 14, a 18 rokiem życia nie zapisał się pozytywnie na kartach historii Rzymu. Marcus Aurelius Antoninus Augustus Elagabalus (204-222 n.e.) urodził się jako Warius Awitus Bassjanus w mieście Emesa w Syrii, w rodzinie najwyższych kapłanów boga słońca Baala, zwanego w semickim narzeczu „Elah-Gabal”. Heliogabal jako władca był niezrównoważony emocjonalnie i okrutny. Mimo sprzeciwu mieszkańców miasta wprowadził w Rzymie kult boga słońca. Dokonywał czystek etnicznych. Wysocy urzędnicy byli traceni, a w ich miejsce wchodzili ludzie bez żadnego doświadczenia - często z odległych rejonów imperium i na dodatek atrakcyjni fizycznie.
.jpg)
Widywano cesarza w rydwanie zaprzężonym w nagie młode dziewczyny. Ponadto Heliogabal miał dość specyficzne poczucie humoru: podawał gościom potrawy z wosku, drewna lub kości słoniowej, wrzucał w tłum węże. Heliogabal zajmował się głównie rozrywkami i orgiami, a praktyczną władzę w kraju sprawowały jego matka i babka. Ostatecznie znienawidzony cesarz przypłacił życiem swój los. Według relacji Kasjusza Diona, gdy Heliogabal zdał sobie sprawę z nadciągającego puczu, zamknął się w skrzyni. Została ona jednak zrewidowana. Heliogabalowi i jego matce odcięto głowy, ciała rozebrano i włóczono po mieście, by wreszcie wrzucić do rzeki.
Komentarze
Prześlij komentarz