Walki w amfiteatrach są powszechnie kojarzone głównie z gladiatorami walczącymi w pojedynkach. Venatio oznacza „polowanie” (liczba mnoga venationes). Był to rodzaj rozrywki polegającej na polowaniu i zabijaniu dzikich zwierząt. Venationes odbyły się po raz pierwszy z inicjatywy Marka Fulwiusza Nobiliora, który świętował swoje sukcesy w greckiej kampanii przeciw Związkowi Etolskiemu w 186 p.n.e. Zorganizował igrzyska, w których gladiatorzy walczyli z lwami i panterami. Prawdopodobnie zainspirowała go rzekoma rozrywka Aleksandra Wielkiego polegająca na rzucaniu lwów przeciwko ludziom i psom. Do Rzymu sprowadzono egzotyczne dzikie bestie z najdalszych zakątków Cesarstwa, a polowania odbywały się rano przed popołudniową główną imprezą pojedynków gladiatorów.
%20b.jpg)
Polowania odbywały się na Forum Romanum, w Saepta Julia na Polu Marsowym i w Circus Maximus, chociaż żadne z tych miejsc nie zapewniało tłumowi ochrony przed wystawionymi dzikimi zwierzętami. Podjęto specjalne środki ostrożności, aby uniemożliwić zwierzętom ucieczkę z tych miejsc, takie jak wznoszenie barier i kopanie rowów. Tysiące dzikich zwierząt mogło być zabitych jednego dnia. Podczas inauguracji Koloseum zabito około 9000 zwierząt. Cesarz Trajan z okazji swojej inwazji na Dację zorganizował igrzyska, w których padło 11.000 zwierząt. Zwierzęta, które pojawiły się w venatio to m.in. lwy, słonie, niedźwiedzie, tygrysy, jelenie, krowy, zebry, strusie, konie, nosorożce, gazele, żyrafy, orły, sokoły, sępy, dzikie kozy, psy, hieny, lamparty, krokodyle, dziki, hipopotamy, wielbłądy czy króliki. Niektóre z tych zwierząt były tresowane i zamiast walczyć wykonywały sztuczki.
Traktowanie wilków różniło się od innych dużych drapieżników. Wydaje się, że Rzymianie na ogół powstrzymywali się od celowego krzywdzenia wilków i nie były walczyły w venationes ze względu na ich religijne znaczenie dla Rzymian. Szczególną popularnością cieszył się lew widoczny na pierwszym planie ilustracji Pierre'a Probsta. Juliusz Cezar kazał użyć w venationes aż 400 lwów. Pozyskiwanie zwierząt z odległych zakątków cesarstwa było ostentacyjnym pokazem bogactwa i władzy cesarzy lub innego mecenasa wobec ludu. Plebs Rzymu mógł zobaczyć egzotyczne zwierzęta, a innej okazji nigdy by nie miał. Miało zademonstrować rzymską potęgę wobec świata ludzi i zwierząt.
Komentarze
Prześlij komentarz