Na poniższej ilustracji rzymski oficer został przyniesiony przez legionistę do szpitala, gdzie zajmuje się nim profesjonalny chirurg. Pierwsze szpitale (valetudinaria) we współczesnym znaczeniu tego słowa powstały w czasie panowania Oktawiana Augusta. Przeznaczone były dla legionistów. Tworzono je przede wszystkim w miejscach dużego skupienia wojsk rzymskich w odległych zakątkach Imperium m.in. w Germanii, nad Dunajem, w Afryce Północnej czy Brytanii. Największe szpitale składały się nawet z około 60 pomieszczeń dla chorych po dwóch, trzech w jednej sali. Zatem warunki dla pacjentów były dość komfortowe. Pomieszczenia do kąpieli miały gorącą, letnią i zimną wodą.
.jpg)
W szpitalach pracował liczny personel od lekarzy zaczynając kończąc na pisarzach i aptekarzach. Podobnie jak dziś lekarze w tamtych czasach nieraz rywalizowali ze sobą w zakresie osiągnięć co czasem mogło skończyć się szkodą dla pacjenta. Wracając do ilustracji widzimy tutaj zabieg chirurgiczny. Rzymska chirurgia stała na wysokim poziomie biorąc pod uwagę czasy. Każdy legion miał swój własny zespół medyczny wykwalifikowany w leczeniu ran i urazów, jakich doznaje się podczas służby w armii jak w powyższym przypadku. W paleniskach sterylizowano instrumenty chirurgiczne.
Według traktatu Korneliusza Celsusa dobry chirurg powinien mieć sprawną i pewną rękę, doskonały wzrok, a także nigdy nie powinien się poddawać. Jednocześnie powinien współczuć pacjentom i za wszelką cenę starać się im pomóc, ale zachować pewien dystans i odporność, która pozwoli być perfekcjonistą. Rzymianie znali środki znieczulające w postaci ziół. Rzymskie przyrządy chirurgiczne w podobnej formie są używane w dzisiejszych czasach m.in. skalpele, sondy, szczypce.
Komentarze
Prześlij komentarz