Przejdź do głównej zawartości

Włoscy spadochroniarze, 1938-1941

Włoscy spadochroniarze, 1938-1941 (rys. Johnny Shumate)

Od lewej stoją:

1. Appuntato, 1° Reggimento Carabinieri Paracadutisti "Tuscania", Tarkwinia, 1941.

Starszy szeregowy pokazany jest na treningu w szkole spadochronowej. Odznaka Carabinieri jest wytłoczona na czarno na nowym stalowym hełmie M41. Ma na sobie kombinezon M41 z zamkiem błyskawicznym, ochraniacze kolan i buty na gumowej podeszwie. 

2. Libijski muntaz, 1º Reggimento paracadutisti "Fanti dell'aria", 1939.

Muntaz był stopniem wojskowym włoskich wojsk kolonialnych, równoważnym stopniowi kaprala we włoskiej Armii Królewskiej. Ten libijski żołnierz ma dziesięcioletni staż służby, co oznaczają trzy czerwone gwiazdki na odznakach na obu rękawach. Ma na sobie kombinezon z zamkiem błyskawicznym (także przy kieszeniach). Dumnie prezentuje się z szarfą w kolorach typowych dla Libijczyków. Spadochroniarzom wojsk kolonialnych brakowało nieraz niezbędnych elementów m.in. ochrony głowy i butów do skakania. Przede wszystkim spadochrony nie były niezawodne. 

3. Libijski sciumbasci, 1º Reggimento paracadutisti "Fanti dell'aria", 1938.

Sciumbasci był podoficerem włoskich wojsk kolonialnych. Może pochwalić się dwudzistoletnim stażem i awansem polowym, co potwierdza złota gwiazda i korona na odznace na obu rękawach. Ten podoficer nosi mundur w kolorze zielonkawo-khaki, z owijaczami i sandałami. Elitarny status jednostki wskazuje tradycyjny sztylet.

1° Reggimento Carabinieri Paracadutisti "Tuscania" obecnie


Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach

Większość znanych nam współcześnie hełmów i innego uzbrojenia gladiatorskiego zawdzięczamy Pompejom. Erupcja Wezuwiusza zakonserwowała miasto wraz z niemal nienaruszonymi, niezwykłymi artefaktami na wieki. Widoczne na ilustracji typy gladiatorów to: 1. Retiarius (sieciarz) – walczył trójzębem, sztyletem oraz siecią, bez hełmu. Jedyną ochroną retiariusa była wykonana z brązu osłona lewego barku o nazwie galerus za którą w razie potrzeby mógł osłonić swoją głowę i manica osłaniająca ramię wykonana z metalowych lub skórzanych pasów, czasami z naszytych na skórę łusek. 2. Secutor - gladiator walczący najczęściej z retiariusem. Był uzbrojony w miecz gladius i drewnianą tarczę przypominającą tarcze legionisty rzymskiego. Jego uzbrojenie ochronne składało się z osłony ramienia trzymającego miecz, zamkniętego hełmu bez wystających elementów (aby sieciarzowi trudniej było zarzucić na przeciwnika sieć) i nagolenicy. Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach (rys. Peter Connolly) Zapewn...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Wilhelm I Zdobywca

Wilhelm I Zdobywca (1028-1087), przez Anglików znany jako William the Conqueror, a wśród Francuzów - Guillaume le Conquérant był królem Anglii, a wcześniej księciem Normandii. Był nieślubnym synem księcia Normandii Roberta I Wspaniałego, zwanego również Robertem Diabłem. Stąd drugi przydomek Wilhelma, nadany przez przeciwników, to Bękart (czyli u Anglików - Bastard, a Francuzów - Bâtard). Jego matką była Herleva (lub Herletta), najprawdopodobniej córka Fulberta, garbarza z Falaise.    Wilhelm I Zdobywca w kolczudze trzyma hełm z nosalem (rys. Jaja Japitana) Jego panowanie rozpoczęło nowy etap w dziejach Anglii. Zatem dziś poruszę kwestię związaną z tematyką strony, czyli modą męską. Na ilustracji widzimy Wilhelma z wąsami w oparciu o wizerunek ze słynnej tkaniny z Bayeux (ręcznie haftowanego płótna o wymiarach 68,38×0,5 m, przedstawiającego podbój Anglii; w 2007 roku wpisanego na listę UNESCO Pamięć Świata). Przedstawiony tam władca, podczas bitwy pod Hastings w 1066 roku podn...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Krezus

Krezus był ostatnim królem Lidii (na zachodzie Azji Mniejszej). Już w czasach antycznych jego imię stało się synonimem bogacza. Jest do dziś. Jego skarby, w tym pierwsze w całości emitowane złote monety - były obiektem przekazów w Grecji i Persji. Krezus objął tron około 560 roku p.n.e. Lidia była starożytnym państwem ze stolicą w Sardes (po upadku nazwa ta odnosiła się wciąż do tej krainy). Władca był pod wpływem podbitych przez siebie miast greckich w Jonii (wybrzeże Azji Mniejszej). Krezus był wielkim mecenasem poetów, uczonych i filozofów, których chętnie gościł na swoim dworze. W 547 roku p.n.e. rozpoczął wojnę z perskim królem Cyrusem II Wielkim z dynastii Achemenidów. Szukał bezskutecznie przymierza z Babilonią i Egiptem.    Krezus w płomieniach, 546 p.n.e. przedstawiony na attyckiej  amforze znajdującej się obecnie w paryskim Luwrze           Według Herodota, przed rozpoczęciem wojny Krezus zapytał wyrocznię w Delfach czy powinien wal...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej