Przejdź do głównej zawartości

Tlaxkalanie

Tlaxcallanie, zwani także Tlaxkalanami zamieszkiwali obszary dzisiejszego stanu Tlaxcala w Meksyku. Byli pierwotnie konglomeratem trzech odrębnych grup etnicznych mówiących językami nahuatl, otomi i pinome. Ostatecznie dominującą grupą etniczną stali się ludzie mówiący językiem nahuatl, podobnie jak Aztekowie. Stanowili jedną z grup Chichimeków. Pierwszą osadę, Tepeticpac założył Colhua Quanez w 1348 roku. Oprócz tego założono trzy inne ważne ośrodki Tlakskalan - Ocotelolco, Tizatlan i Quiyahuiztlan. Wszystkie cztery miasta do czasu przybycia Hiszpanów władały Tlaxcalą, a rządy w każdym z nich sprawowali potomkowie założycieli. Toczyli wojny z Aztekami, jednak nie zostali podbici lecz na 60 lat zablokowani. 

Tlaxkalańska arystokracja (rys. Pedro Rafael Mena)

        Tlaxkalanie nie mogli sprowadzać zasobów: złota, srebra, bawełny, piór egzotycznych ptaków, kakao i soli. W związku chętni do obalenia Azteków zostali sprzymierzeńcami hiszpańskiego konkwistadora Hernána Cortésa (1485-1547). Tlaxcallanie odegrali kluczową rolę w inwazji na Tenochtitlán, stolicę państwa Azteków, która padła w 1521 roku. Zdobywcy zburzyli dużą część budynków i świątyń, a z pozyskanych w ten sposób materiałów zbudowali na ruinach Tenochtitlán nowe miasto – Meksyk. Centrum nowo wybudowanego miasta zajęli znaczniejsi konkwistadorzy natomiast pokonani, pełniący służebną rolę zamieszkali na peryferiach.

Tlaxkalańscy wojownicy (rys. Angus McBride)


Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach

Większość znanych nam współcześnie hełmów i innego uzbrojenia gladiatorskiego zawdzięczamy Pompejom. Erupcja Wezuwiusza zakonserwowała miasto wraz z niemal nienaruszonymi, niezwykłymi artefaktami na wieki. Widoczne na ilustracji typy gladiatorów to: 1. Retiarius (sieciarz) – walczył trójzębem, sztyletem oraz siecią, bez hełmu. Jedyną ochroną retiariusa była wykonana z brązu osłona lewego barku o nazwie galerus za którą w razie potrzeby mógł osłonić swoją głowę i manica osłaniająca ramię wykonana z metalowych lub skórzanych pasów, czasami z naszytych na skórę łusek. 2. Secutor - gladiator walczący najczęściej z retiariusem. Był uzbrojony w miecz gladius i drewnianą tarczę przypominającą tarcze legionisty rzymskiego. Jego uzbrojenie ochronne składało się z osłony ramienia trzymającego miecz, zamkniętego hełmu bez wystających elementów (aby sieciarzowi trudniej było zarzucić na przeciwnika sieć) i nagolenicy. Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach (rys. Peter Connolly) Zapewn...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Wilhelm I Zdobywca

Wilhelm I Zdobywca (1028-1087), przez Anglików znany jako William the Conqueror, a wśród Francuzów - Guillaume le Conquérant był królem Anglii, a wcześniej księciem Normandii. Był nieślubnym synem księcia Normandii Roberta I Wspaniałego, zwanego również Robertem Diabłem. Stąd drugi przydomek Wilhelma, nadany przez przeciwników, to Bękart (czyli u Anglików - Bastard, a Francuzów - Bâtard). Jego matką była Herleva (lub Herletta), najprawdopodobniej córka Fulberta, garbarza z Falaise.    Wilhelm I Zdobywca w kolczudze trzyma hełm z nosalem (rys. Jaja Japitana) Jego panowanie rozpoczęło nowy etap w dziejach Anglii. Zatem dziś poruszę kwestię związaną z tematyką strony, czyli modą męską. Na ilustracji widzimy Wilhelma z wąsami w oparciu o wizerunek ze słynnej tkaniny z Bayeux (ręcznie haftowanego płótna o wymiarach 68,38×0,5 m, przedstawiającego podbój Anglii; w 2007 roku wpisanego na listę UNESCO Pamięć Świata). Przedstawiony tam władca, podczas bitwy pod Hastings w 1066 roku podn...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Weterani armii Napoleona na fotografiach

Poniżej na pokolorowanej fotografii z epoki widoczny jest jeden z ostatnich weteranów armii Napoleona Bonapartego, uczestniczący spod Waterloo 1815 roku, Pan Verlinde. Został sfotografowany w mundurze 2 Pułku Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej. Fotografia pochodzi z 1858 roku.           Poniżej znajduje się inny z ostatnich weteranów napoleońskich, Pan Lefebre. Służył jako sierżant 2 Regimentu Inżynierów w 1815 roku. Został sfotografowany w 1858 roku w pełnym mundurze i z medalem Świętej Heleny (wydanym w sierpniu 1857 wszystkim weteranom wojen z czasów rewolucji francuskiej i Cesarstwa Francuskiego).
Prześlij komentarz
Czytaj więcej