Przejdź do głównej zawartości

Początki kolorowej fotografii

Fotografia przedstawia Mohammeda Alima Chana i została wykonana w 1912 roku przez Siergieja Prokudina-Gorskiego. Na pierwszy rzut oka można pomyśleć - wspaniale wykonana koloryzacja w obecnych czasach. Nic bardziej mylnego.

Mohammed Alim Chan a w 1912 roku autorstwa Siergieja Prokudina-Gorskiego

        Said Mir Muhammed Alim Chan (1880-1944) był ostatnim emirem Buchary, pochodzącym z dynastii Mangytów, panującym w latach 1910–1920 (pokonany w 1921 roku przez bolszewików, wspierał partyzantkę basmaczy i tureckiego generała Envera Paszy. Siergiej Michajłowicz Prokudin-Gorski był jednym z pionierów fotografii kolorowej. Jej rozwojowi poświęcił większość życia. Zmarł w Paryżu, w tym samym roku, co fotografowany Mohammed Alim Chan. Historia barwnej fotografii zaczyna się jednak kilkadziesiąt lat wcześniej. "Tartanowa wstążka" była pierwszym kolorowym zdjęciem wykonanym już w 1861 roku przez angielskiego fotografa Thomasa Suttona (1819-1875) na zlecenie Jamesa Clerka Maxwella (1831-1879), jednego z największych fizyków w dziejach. 

Tartanowa wstążka – pierwsze kolorowe zdjęcie, 1861 rok

        Maxwell już 6 lat wcześniej opracował podstawy teoretyczne fotografii barwnej i zaczął eksperymentować. Francuz Louis Ducos du Hauron wykonał w 1877 roku kolorową fotografię miasteczka Agen. Była to istna rewolucja. Fotografia była niezwykle wyraźna i precyzyjna. W 1907 roku bracia Lumière (słynni pionierzy kinematografii) wynaleźli płyty do zdjęć w barwach naturalnych (autochrom). Pierwszą polską fotografię barwną w tej technice, jeszcze w czasie zaborów, wykonał Stanisław Wilhelm Lilpop (portret Hanny Lilpop z przyjaciółką w Podkowie Leśnej, 1909 rok). Do polskich pionierów fotografii barwnej zaliczani są m.in. Jan Szczepanik, Tadeusz Rząca, Henryk Mikolasch, Stanisław Krygowski czy legionista Jan Włodek.

W Bronowicach, ok. 1914 roku (fot. Tadeusz Rząca)
Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach

Większość znanych nam współcześnie hełmów i innego uzbrojenia gladiatorskiego zawdzięczamy Pompejom. Erupcja Wezuwiusza zakonserwowała miasto wraz z niemal nienaruszonymi, niezwykłymi artefaktami na wieki. Widoczne na ilustracji typy gladiatorów to: 1. Retiarius (sieciarz) – walczył trójzębem, sztyletem oraz siecią, bez hełmu. Jedyną ochroną retiariusa była wykonana z brązu osłona lewego barku o nazwie galerus za którą w razie potrzeby mógł osłonić swoją głowę i manica osłaniająca ramię wykonana z metalowych lub skórzanych pasów, czasami z naszytych na skórę łusek. 2. Secutor - gladiator walczący najczęściej z retiariusem. Był uzbrojony w miecz gladius i drewnianą tarczę przypominającą tarcze legionisty rzymskiego. Jego uzbrojenie ochronne składało się z osłony ramienia trzymającego miecz, zamkniętego hełmu bez wystających elementów (aby sieciarzowi trudniej było zarzucić na przeciwnika sieć) i nagolenicy. Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach (rys. Peter Connolly) Zapewn...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Wilhelm I Zdobywca

Wilhelm I Zdobywca (1028-1087), przez Anglików znany jako William the Conqueror, a wśród Francuzów - Guillaume le Conquérant był królem Anglii, a wcześniej księciem Normandii. Był nieślubnym synem księcia Normandii Roberta I Wspaniałego, zwanego również Robertem Diabłem. Stąd drugi przydomek Wilhelma, nadany przez przeciwników, to Bękart (czyli u Anglików - Bastard, a Francuzów - Bâtard). Jego matką była Herleva (lub Herletta), najprawdopodobniej córka Fulberta, garbarza z Falaise.    Wilhelm I Zdobywca w kolczudze trzyma hełm z nosalem (rys. Jaja Japitana) Jego panowanie rozpoczęło nowy etap w dziejach Anglii. Zatem dziś poruszę kwestię związaną z tematyką strony, czyli modą męską. Na ilustracji widzimy Wilhelma z wąsami w oparciu o wizerunek ze słynnej tkaniny z Bayeux (ręcznie haftowanego płótna o wymiarach 68,38×0,5 m, przedstawiającego podbój Anglii; w 2007 roku wpisanego na listę UNESCO Pamięć Świata). Przedstawiony tam władca, podczas bitwy pod Hastings w 1066 roku podn...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Krezus

Krezus był ostatnim królem Lidii (na zachodzie Azji Mniejszej). Już w czasach antycznych jego imię stało się synonimem bogacza. Jest do dziś. Jego skarby, w tym pierwsze w całości emitowane złote monety - były obiektem przekazów w Grecji i Persji. Krezus objął tron około 560 roku p.n.e. Lidia była starożytnym państwem ze stolicą w Sardes (po upadku nazwa ta odnosiła się wciąż do tej krainy). Władca był pod wpływem podbitych przez siebie miast greckich w Jonii (wybrzeże Azji Mniejszej). Krezus był wielkim mecenasem poetów, uczonych i filozofów, których chętnie gościł na swoim dworze. W 547 roku p.n.e. rozpoczął wojnę z perskim królem Cyrusem II Wielkim z dynastii Achemenidów. Szukał bezskutecznie przymierza z Babilonią i Egiptem.    Krezus w płomieniach, 546 p.n.e. przedstawiony na attyckiej  amforze znajdującej się obecnie w paryskim Luwrze           Według Herodota, przed rozpoczęciem wojny Krezus zapytał wyrocznię w Delfach czy powinien wal...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej