Przejdź do głównej zawartości

Hipolita

Hipolita była mityczną królową Amazonek, córką boga wojny, Aresa i Otrere, a także siostrą Pentezylei, Antiopy i Melanippy. Co prawda Joan Francesc Oliveras przedstawił tu Medę z Odessos (tracką księżniczkę z plemienia Getów zamieszkującego Dację, jedną z żon Filipa II Macedońskiego - ojca Aleksandra Wielkiego), jednak zobrazuje sylwetkę Hipolity. 

    Zdobycie pasa Hipolity było dziewiątą pracą herosa Heraklesa (syna Zeusa i śmiertelniczki Alkmeny). Pas dawał królowej nadludzką siłę. Na ilustracji widzimy pas popularny wśród Scytów i północnych Traków. Herakles zebrał drużynę złożoną z najdzielniejszych wojowników. Amazonki słyszały o Heraklesie i przyjęły go ciepło. Hipolita powitała go życzliwie, a kiedy ją w sobie rozkochał, obiecała oddać mu pas. Wtedy Hera pod postacią jednej z Amazonek wznieciła bunt przeciwko Heraklesowi. Rozegrała się krwawa walka, w której poległa Hipolita. Z jej martwego ciała Herakles zerwał pas i wrócił na Peloponez. W innej wersji mitu Hipolita oddaje Heraklesowi pas, w podzięce za uwolnienie przywódczyni jednego z zastępów Amazonek, Melanippe. Inna wersja mówi, że zakochana Hipolita oddała pas Heraklesowi a Hera puściła plotkę, że to heros chciał porwać Amazonkę i oddać złoty pas córce Eurysteusza (tchórzliwego kuzyna Heraklesa). 

Herakles w walce z Amazonkami (rys. Marek Szyszko)

        Niestety Amazonki uwierzyły w plotkę Hery i zaatakowały Heraklesa, a Hipolita zginęła w walce przez przypadek. Zrozpaczony Herakles odpłynął, ponieważ także zakochał się w pięknej królowej. Miał zamiar ją poślubić, a pas oddać córce Eurysteusza. Jeszcze inna wersja mitu mówi, że Herakles nie chcąc walczyć z kobietami, rozkochał w sobie Hipolitę, a ona w dowód swojej miłości sama podarowała mu pas. Kolejna wersja tejże historii podaje, że jeden z towarzyszy Heraklesa, Tezeusz (królewicz ateński. syn Posejdona i Ajtry) porwał siostrę Hippolity, Antiopę razem z pasem (inna, że Antiope zakochała się w nim i sama dostarczyła wykradziony pas, a Hippolita stanęła na czele wyprawy przeciw Tezeuszowi) lub też porwał samą Hipolitę. Ożenił się z branką (Antiope lub Hipolitą) i spłodził syna Hipolita. Według innej wersji mitu, Hipolita zginęła po prostu podczas polowania, zabita przypadkowo przez inną siostrę, Pentezyleę. Policzyliście wszystkie wersje? Jedno jest pewne, Hipolita jest postacią wciąż obecną w sztuce i popkulturze.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wojownicy Ludów Morza

Ludy Morza siały postrach we wschodniej części Morza Śródziemnego w XIII i XII wieku p.n.e. Do dziś identyfikacja oraz powody ich ekspansji są debatą historyków. Powstało wiele teorii i pomysłów. Johnny Shumate bazując na źródłach przedstawił tu uzbrojenie i nakrycia głowy Filistynów (hełmy z bujnym włosiem). Widzimy także wojownika w hełmie z kłów dzika znany z kultury mykeńskiej w Grecji.  Na ilustracji: wojownicy z tzw. Ludów Morza, XIII i XII wiek p.n.e. (rys. Johnny Shumate)           Na fragmentach ceramiki z Kynos pokazano bitwy morskie przedstawiające wojowników w hełmach i tego typu tarczach na okrętach wojennych. Stożkowe hełmy z długimi rogami są dobrze ukazane na niektórych statuetkach z Enkomi na Cyprze. Można tu zidentyfikować wojowników Szardana (w hełmie z rogami), Filistynów (w hełmie przypominającym koronę z końskiego włosia) i innych Ludów Morza reprezentowanych na egipskiej płaskorzeźbie z Medinet Habu. Ukazuje bitwę morską z Ludami...

Lamassu, asyryjskie opiekuńcze bóstwo

Lamassu jest wyobrażeniem skrzydlatego byka o ludzkiej, brodatej twarzy. Ten wizerunek wywodzi się jeszcze z tradycji sumeryjskiej, gdzie byk łączony był z bogiem Księżyca Nanną, jednak to za sprawą Asyryjczyków zawdzięcza powszechną popularność. W sumeryjskim eposie o Gilgameszu Lamassu są przedstawiani jako fizyczne bóstwa. Motyw skrzydlatego zwierzęcia z ludzką głową jest powszechny na Bliskim Wschodzie, po raz pierwszy odnotowany w Ebla (dziś Syria) około 3000 p.n.e.  Lamassu, asyryjskie opiekuńcze bóstwo (rys. Angus McBride)           Pierwszy wyraźny motyw Lamassu pojawił się w Asyrii za panowania Tiglat-Pilesera II (jego rządy datowane są na lata 966-935 p.n.e.) jako symbol władzy. Są charakterystycznym elementem sztuki imperium neoasyryjskiego. Posągi Lamassu odkryto podczas wykopalisk niemal w każdej stolicy asyryjskiej (Kalchu, Dur-Szarrukin i Niniwie). Z czasem tego typu posąg został przejęty przez sztukę perską. Posągi Lamassu, zazwyczaj w ...

14 Pułk Kirasjerów armii Księstwa Warszawskiego

Na Święto Niepodległości 14 Pułk Kirasjerów armii Księstwa Warszawskiego ze swoją epicką i tragiczną historią.  Kirasjer 14 pułku podczas szarży (mal. Jan Chełmiński)           Był to jedyny w dziejach Polski pułk jazdy kirasjerskiej. Początek formowania przypadł na 1 września 1809 roku. Nosił pierwotnie 1 Pułk Broni Kirasjerów. 4 grudnia 1809 roku kirasjerzy przybyli do Warszawy i stacjonowali tam do wyprawy ma Rosję. Wzbudzali spore zainteresowanie wśród mieszkańców przywołując pamięć o dawnej husarii. Pod koniec 1809 roku pułk liczył 610 żołnierzy. 12 maja 1812 roku pułk kirasjerów wyruszył na wojnę z Rosją. Podczas sławnej szarży na tak zwaną Wielką Redutę pod Borodino wraz z pułkiem kirasjerów saskich, kirasjerzy nacierali na czworobok piechoty. Wzięli do niewoli 300 jeńców i zdobyli armatę. W czasie odwrotu spod Moskwy kilkudziesięciu ocalałych kirasjerów eskortowało uratowane 24 armaty wojsk polskich. Wśród kawalerii pułk poniósł największe stra...