Przejdź do głównej zawartości

Hipolita

Hipolita była mityczną królową Amazonek, córką boga wojny, Aresa i Otrere, a także siostrą Pentezylei, Antiopy i Melanippy. Co prawda Joan Francesc Oliveras przedstawił tu Medę z Odessos (tracką księżniczkę z plemienia Getów zamieszkującego Dację, jedną z żon Filipa II Macedońskiego - ojca Aleksandra Wielkiego), jednak zobrazuje sylwetkę Hipolity. 

    Zdobycie pasa Hipolity było dziewiątą pracą herosa Heraklesa (syna Zeusa i śmiertelniczki Alkmeny). Pas dawał królowej nadludzką siłę. Na ilustracji widzimy pas popularny wśród Scytów i północnych Traków. Herakles zebrał drużynę złożoną z najdzielniejszych wojowników. Amazonki słyszały o Heraklesie i przyjęły go ciepło. Hipolita powitała go życzliwie, a kiedy ją w sobie rozkochał, obiecała oddać mu pas. Wtedy Hera pod postacią jednej z Amazonek wznieciła bunt przeciwko Heraklesowi. Rozegrała się krwawa walka, w której poległa Hipolita. Z jej martwego ciała Herakles zerwał pas i wrócił na Peloponez. W innej wersji mitu Hipolita oddaje Heraklesowi pas, w podzięce za uwolnienie przywódczyni jednego z zastępów Amazonek, Melanippe. Inna wersja mówi, że zakochana Hipolita oddała pas Heraklesowi a Hera puściła plotkę, że to heros chciał porwać Amazonkę i oddać złoty pas córce Eurysteusza (tchórzliwego kuzyna Heraklesa). 

Herakles w walce z Amazonkami (rys. Marek Szyszko)

        Niestety Amazonki uwierzyły w plotkę Hery i zaatakowały Heraklesa, a Hipolita zginęła w walce przez przypadek. Zrozpaczony Herakles odpłynął, ponieważ także zakochał się w pięknej królowej. Miał zamiar ją poślubić, a pas oddać córce Eurysteusza. Jeszcze inna wersja mitu mówi, że Herakles nie chcąc walczyć z kobietami, rozkochał w sobie Hipolitę, a ona w dowód swojej miłości sama podarowała mu pas. Kolejna wersja tejże historii podaje, że jeden z towarzyszy Heraklesa, Tezeusz (królewicz ateński. syn Posejdona i Ajtry) porwał siostrę Hippolity, Antiopę razem z pasem (inna, że Antiope zakochała się w nim i sama dostarczyła wykradziony pas, a Hippolita stanęła na czele wyprawy przeciw Tezeuszowi) lub też porwał samą Hipolitę. Ożenił się z branką (Antiope lub Hipolitą) i spłodził syna Hipolita. Według innej wersji mitu, Hipolita zginęła po prostu podczas polowania, zabita przypadkowo przez inną siostrę, Pentezyleę. Policzyliście wszystkie wersje? Jedno jest pewne, Hipolita jest postacią wciąż obecną w sztuce i popkulturze.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

14 Pułk Kirasjerów armii Księstwa Warszawskiego

Na Święto Niepodległości 14 Pułk Kirasjerów armii Księstwa Warszawskiego ze swoją epicką i tragiczną historią.  Kirasjer 14 pułku podczas szarży (mal. Jan Chełmiński)           Był to jedyny w dziejach Polski pułk jazdy kirasjerskiej. Początek formowania przypadł na 1 września 1809 roku. Nosił pierwotnie 1 Pułk Broni Kirasjerów. 4 grudnia 1809 roku kirasjerzy przybyli do Warszawy i stacjonowali tam do wyprawy ma Rosję. Wzbudzali spore zainteresowanie wśród mieszkańców przywołując pamięć o dawnej husarii. Pod koniec 1809 roku pułk liczył 610 żołnierzy. 12 maja 1812 roku pułk kirasjerów wyruszył na wojnę z Rosją. Podczas sławnej szarży na tak zwaną Wielką Redutę pod Borodino wraz z pułkiem kirasjerów saskich, kirasjerzy nacierali na czworobok piechoty. Wzięli do niewoli 300 jeńców i zdobyli armatę. W czasie odwrotu spod Moskwy kilkudziesięciu ocalałych kirasjerów eskortowało uratowane 24 armaty wojsk polskich. Wśród kawalerii pułk poniósł największe stra...

Wojownicy Ludów Morza

Ludy Morza siały postrach we wschodniej części Morza Śródziemnego w XIII i XII wieku p.n.e. Do dziś identyfikacja oraz powody ich ekspansji są debatą historyków. Powstało wiele teorii i pomysłów. Johnny Shumate bazując na źródłach przedstawił tu uzbrojenie i nakrycia głowy Filistynów (hełmy z bujnym włosiem). Widzimy także wojownika w hełmie z kłów dzika znany z kultury mykeńskiej w Grecji.  Na ilustracji: wojownicy z tzw. Ludów Morza, XIII i XII wiek p.n.e. (rys. Johnny Shumate)           Na fragmentach ceramiki z Kynos pokazano bitwy morskie przedstawiające wojowników w hełmach i tego typu tarczach na okrętach wojennych. Stożkowe hełmy z długimi rogami są dobrze ukazane na niektórych statuetkach z Enkomi na Cyprze. Można tu zidentyfikować wojowników Szardana (w hełmie z rogami), Filistynów (w hełmie przypominającym koronę z końskiego włosia) i innych Ludów Morza reprezentowanych na egipskiej płaskorzeźbie z Medinet Habu. Ukazuje bitwę morską z Ludami...

Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach

Większość znanych nam współcześnie hełmów i innego uzbrojenia gladiatorskiego zawdzięczamy Pompejom. Erupcja Wezuwiusza zakonserwowała miasto wraz z niemal nienaruszonymi, niezwykłymi artefaktami na wieki. Widoczne na ilustracji typy gladiatorów to: 1. Retiarius (sieciarz) – walczył trójzębem, sztyletem oraz siecią, bez hełmu. Jedyną ochroną retiariusa była wykonana z brązu osłona lewego barku o nazwie galerus za którą w razie potrzeby mógł osłonić swoją głowę i manica osłaniająca ramię wykonana z metalowych lub skórzanych pasów, czasami z naszytych na skórę łusek. 2. Secutor - gladiator walczący najczęściej z retiariusem. Był uzbrojony w miecz gladius i drewnianą tarczę przypominającą tarcze legionisty rzymskiego. Jego uzbrojenie ochronne składało się z osłony ramienia trzymającego miecz, zamkniętego hełmu bez wystających elementów (aby sieciarzowi trudniej było zarzucić na przeciwnika sieć) i nagolenicy. Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach (rys. Peter Connolly) Zapewn...