Przejdź do głównej zawartości

Carabinieri w bikornach, II wojna swiatowa

Korpus Karabinierów ('Arma dei Carabinieri') jest włoską ogólnokrajową żandarmerią. Liczy ok. 110.000 ludzi. Carabinieri są uważani za najbardziej kompetentnych oraz poważanych wśród służb mundurowych. Ich jurysdykcji podlegają osoby cywilne i wojskowi. Organizacja wywodzi się z armii włoskiej. Korpus Carabinieri powołany został w 1814 roku przez króla Sardynii Wiktora Emanuela zastępując XVIII-wieczną formację Dragoni di Sardegna.

Włoski Korpus Karabinierów, kapitan, II wojna światowa

            Cechą charakterystyczną jest bikorn w pokrowcu ochronnym (dwurożny kapelusz modny przeważnie w II połowie XVIII i początkach XIX wieku) tradycyjnie noszony przez karabinierów włoskich (dziś już tylko przy mundurach galowych). Kontrastuje on ze skórzaną kurtką.

        Oddziały Carabinieri, zarówno wojskowe jak i policyjne uczestniczyły w każdym konflikcie z udziałem Włoch. Służąc m.in. w: Kosowie, Iraku czy Afganistanie. Korpus Carabinieri jest dowodzony przez Comando, którego siedziba oraz kwatera główna Carabinieri mieszczą się w Rzymie. Siedziby i komendy Korpusu Karabinierów mieszczą się na terenie całego kraju. Ponadto w ramach Carabinieri istnieją Dywizja Sił Mobilnych, Dywizja Sił Specjalnych.

Broń standardowa:

- pistolet Beretta 92

- pistolet Beretta Cougar

- pistolet maszynowy Beretta M12S

- karabin automatyczny Beretta AR70

- ręczny karabin maszynowy Minimi

Broń specjalna:

- pistolet maszynowy MP5

- strzelba bojowa Franchi SPAS 15

- karabin wyborowy Mauser SP66

- karabin wyborowy AI AW 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach

Większość znanych nam współcześnie hełmów i innego uzbrojenia gladiatorskiego zawdzięczamy Pompejom. Erupcja Wezuwiusza zakonserwowała miasto wraz z niemal nienaruszonymi, niezwykłymi artefaktami na wieki. Widoczne na ilustracji typy gladiatorów to: 1. Retiarius (sieciarz) – walczył trójzębem, sztyletem oraz siecią, bez hełmu. Jedyną ochroną retiariusa była wykonana z brązu osłona lewego barku o nazwie galerus za którą w razie potrzeby mógł osłonić swoją głowę i manica osłaniająca ramię wykonana z metalowych lub skórzanych pasów, czasami z naszytych na skórę łusek. 2. Secutor - gladiator walczący najczęściej z retiariusem. Był uzbrojony w miecz gladius i drewnianą tarczę przypominającą tarcze legionisty rzymskiego. Jego uzbrojenie ochronne składało się z osłony ramienia trzymającego miecz, zamkniętego hełmu bez wystających elementów (aby sieciarzowi trudniej było zarzucić na przeciwnika sieć) i nagolenicy. Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach (rys. Peter Connolly) Zapewn...

Wilhelm I Zdobywca

Wilhelm I Zdobywca (1028-1087), przez Anglików znany jako William the Conqueror, a wśród Francuzów - Guillaume le Conquérant był królem Anglii, a wcześniej księciem Normandii. Był nieślubnym synem księcia Normandii Roberta I Wspaniałego, zwanego również Robertem Diabłem. Stąd drugi przydomek Wilhelma, nadany przez przeciwników, to Bękart (czyli u Anglików - Bastard, a Francuzów - Bâtard). Jego matką była Herleva (lub Herletta), najprawdopodobniej córka Fulberta, garbarza z Falaise.    Wilhelm I Zdobywca w kolczudze trzyma hełm z nosalem (rys. Jaja Japitana) Jego panowanie rozpoczęło nowy etap w dziejach Anglii. Zatem dziś poruszę kwestię związaną z tematyką strony, czyli modą męską. Na ilustracji widzimy Wilhelma z wąsami w oparciu o wizerunek ze słynnej tkaniny z Bayeux (ręcznie haftowanego płótna o wymiarach 68,38×0,5 m, przedstawiającego podbój Anglii; w 2007 roku wpisanego na listę UNESCO Pamięć Świata). Przedstawiony tam władca, podczas bitwy pod Hastings w 1066 roku podn...

Weterani armii Napoleona na fotografiach

Poniżej na pokolorowanej fotografii z epoki widoczny jest jeden z ostatnich weteranów armii Napoleona Bonapartego, uczestniczący spod Waterloo 1815 roku, Pan Verlinde. Został sfotografowany w mundurze 2 Pułku Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej. Fotografia pochodzi z 1858 roku.           Poniżej znajduje się inny z ostatnich weteranów napoleońskich, Pan Lefebre. Służył jako sierżant 2 Regimentu Inżynierów w 1815 roku. Został sfotografowany w 1858 roku w pełnym mundurze i z medalem Świętej Heleny (wydanym w sierpniu 1857 wszystkim weteranom wojen z czasów rewolucji francuskiej i Cesarstwa Francuskiego).