Katafrakci byli najcięższym typem kawalerii w czasach starożytnych m.in. w armiach Seleucydów, Sarmatów, Partów, Sasanidów, także Rzymian. Używani byli później w średniowieczu m.in. Cesarstwie Wschodniorzymskim. Hellenistyczni katafrakci nosili brązowe kirysy, segmentowe osłony rąk i nagolenice, hełm tracki z brodatą maską jeźdźca. Opancerzane były również konie. Zazwyczaj byli uzbrojeni w długą na 4-4,5 m włócznię (xyston) oraz miecz.
%20-02.jpg)
Źródłem na podstawie, którego powstała powyższa ilustracja jest relief pochodzący z balustrady sanktuarium Ateny w Pergamonie z ok. 183 roku p.n.e. Obecnie znajduje się w berlińskim Muzeum Pergamońskim. Elementy z reliefu użyte do tej rekonstrukcji to: miecz w pochwie wyglądający na typ 'xiphos', kirys z brązu (który ma jeden z jeźdźców), ewentualnie płócienny pancerz 'linothorax' (widoczny u drugiego spadającego jeźdźca), hełm konia (naczółek) z pióropuszem poprzecznym, hełm pierwszego jeźdźca (prawdopodobnie typu trackiego lub attyckiego) z osłoną w kształcie brodatej twarzy (maska zasłania całą twarz pozostawiając otwory na oczy, nozdrza i usta) hełm drugiego jeźdźca typu 'konos' z napolicznikami, a także segmentowe osłony na obie ręce przypominające znacznie późniejszą rzymską 'manica' (noszoną jednak tylko na prawej dłoni, gdyż lewą zasłaniała w całości tarcza 'scutum').
Innym źródłem przedstawiającym katafraktów Seleukidów są figurki, takie jak ta poniższa, znajdująca się w paryskim Luwrze. Według Tytusa Liwiusza katafrakci stanęli po obu stronach falangi, a po prawej tuż obok agemy Antiocha III Wielkiego w bitwie pod Magnezją. Na ilustracji widzimy ich walczących z rzymskimi legionistami.
Komentarze
Prześlij komentarz