Przejdź do głównej zawartości

Karnawał w Wenecji

Dzisiaj kończy się trwający od 4 lutego słynny karnawał w Wenecji. "Il Carnevale di Venezia" jest najpopularniejszym karnawałem w Europie. Ulice są pełne kolorowych masek, ubiorów nawiązujących do różnych epok (przeważnie XVIII wieku), muzyki i zabawy. Głównym miejscem, w którym odbywają się karnawałowe wydarzenia jest Plac św. Marka, zwany w tym czasie "największą salą balową Europy". Można spotkać tam najwięcej osób przebranych w bogato zdobione stroje. Niezbędnym elementem każdej kreacji jest wenecka maska. Mieszkańcy Wenecji prześcigają się w ich produkcji. Tradycyjne maski wywodzą się z Commedie dell´Arte, włoskiej komedii ludowej powstałej w połowie XVI wieku. Aktorzy występowali w charakterystycznych kostiumach. 

W czasie karnawału Wenecję odwiedzają turyści z całego świata. Pierwsza pisemna wzmianka pochodzi z 1268 roku. Wówczas karnawał trwał nawet kilka miesięcy. Noszenie masek wykorzystywano do ukrycia swojej płci oraz występków, o czym świadczy na przykład dekret z 1603 roku, w którym zabraniano mężczyznom przebierania się za kobiety i odwiedzania zakonnic w żeńskich klasztorach. Karnawał rozpoczyna "lot anioła", kiedy młoda i zazwyczaj ładna dziewczyna unosi się na linach nad placem św. Marka (od 1548 roku, kiedy pewien artysta na linach zjechał z dzwonnicy św. Marka do Pałacu Dożów). Zdobycie miasta pod koniec XVIII wieku doprowadziło do zakazania karnawału przez Austriaków w obawie przed powstaniem. Choć tradycję karnawału próbowano odbudować już od XIX wieku, dopiero w 1979 roku włoski rząd zadecydował o wskrzeszeniu tej pięknej tradycji. 


PRZYKŁADOWE WENECKIE MASKI:

Volto - biała maska tradycyjnie dopełniona trójkątnym kapeluszem, najprawdopodobniej przedstawia ducha.

Colombina - maska zdobiona złotem lub srebrem, która zakrywają tylko górną część twarzy. 

Pantalone - maska w górnej części przedstawia smutnego starca z długim nosem i skośnymi oczami. 

Bautta - kwadratowa maska zakrywająca całą twarz bez otworu na usta, zazwyczaj dopełniona o trójkątny kapelusz i płaszcz. 

Dottore - dziwaczna, biała maska z długim dziobem oraz okrągłymi otworami na oczy, często noszona z okularami. 

Arlecchino - ma czarny kolor i płaski, małpi nos. Przedstawia dzikusa lub niewolnika.



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

14 Pułk Kirasjerów armii Księstwa Warszawskiego

Na Święto Niepodległości 14 Pułk Kirasjerów armii Księstwa Warszawskiego ze swoją epicką i tragiczną historią.  Kirasjer 14 pułku podczas szarży (mal. Jan Chełmiński)           Był to jedyny w dziejach Polski pułk jazdy kirasjerskiej. Początek formowania przypadł na 1 września 1809 roku. Nosił pierwotnie 1 Pułk Broni Kirasjerów. 4 grudnia 1809 roku kirasjerzy przybyli do Warszawy i stacjonowali tam do wyprawy ma Rosję. Wzbudzali spore zainteresowanie wśród mieszkańców przywołując pamięć o dawnej husarii. Pod koniec 1809 roku pułk liczył 610 żołnierzy. 12 maja 1812 roku pułk kirasjerów wyruszył na wojnę z Rosją. Podczas sławnej szarży na tak zwaną Wielką Redutę pod Borodino wraz z pułkiem kirasjerów saskich, kirasjerzy nacierali na czworobok piechoty. Wzięli do niewoli 300 jeńców i zdobyli armatę. W czasie odwrotu spod Moskwy kilkudziesięciu ocalałych kirasjerów eskortowało uratowane 24 armaty wojsk polskich. Wśród kawalerii pułk poniósł największe stra...

Wojownicy Ludów Morza

Ludy Morza siały postrach we wschodniej części Morza Śródziemnego w XIII i XII wieku p.n.e. Do dziś identyfikacja oraz powody ich ekspansji są debatą historyków. Powstało wiele teorii i pomysłów. Johnny Shumate bazując na źródłach przedstawił tu uzbrojenie i nakrycia głowy Filistynów (hełmy z bujnym włosiem). Widzimy także wojownika w hełmie z kłów dzika znany z kultury mykeńskiej w Grecji.  Na ilustracji: wojownicy z tzw. Ludów Morza, XIII i XII wiek p.n.e. (rys. Johnny Shumate)           Na fragmentach ceramiki z Kynos pokazano bitwy morskie przedstawiające wojowników w hełmach i tego typu tarczach na okrętach wojennych. Stożkowe hełmy z długimi rogami są dobrze ukazane na niektórych statuetkach z Enkomi na Cyprze. Można tu zidentyfikować wojowników Szardana (w hełmie z rogami), Filistynów (w hełmie przypominającym koronę z końskiego włosia) i innych Ludów Morza reprezentowanych na egipskiej płaskorzeźbie z Medinet Habu. Ukazuje bitwę morską z Ludami...

Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach

Większość znanych nam współcześnie hełmów i innego uzbrojenia gladiatorskiego zawdzięczamy Pompejom. Erupcja Wezuwiusza zakonserwowała miasto wraz z niemal nienaruszonymi, niezwykłymi artefaktami na wieki. Widoczne na ilustracji typy gladiatorów to: 1. Retiarius (sieciarz) – walczył trójzębem, sztyletem oraz siecią, bez hełmu. Jedyną ochroną retiariusa była wykonana z brązu osłona lewego barku o nazwie galerus za którą w razie potrzeby mógł osłonić swoją głowę i manica osłaniająca ramię wykonana z metalowych lub skórzanych pasów, czasami z naszytych na skórę łusek. 2. Secutor - gladiator walczący najczęściej z retiariusem. Był uzbrojony w miecz gladius i drewnianą tarczę przypominającą tarcze legionisty rzymskiego. Jego uzbrojenie ochronne składało się z osłony ramienia trzymającego miecz, zamkniętego hełmu bez wystających elementów (aby sieciarzowi trudniej było zarzucić na przeciwnika sieć) i nagolenicy. Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach (rys. Peter Connolly) Zapewn...