Przejdź do głównej zawartości

Minojska kapłanka z Royal Ontario Museum

Poniższa znakomita figurka z kości słoniowej i złota (numer rejestracyjny muzeum 931.21.1) jest ikoną kolekcji Royal Ontario Museum w Toronto (Kanada) od czasu jej nabycia w 1931 roku. Wzbudziła również ogromne kontrowersje. Kiedy została kupiona przez ROM, uważano ją za rzadki przykład figurki stworzonej przez minojską cywilizację na Krecie z epoki brązu (do około 1600 roku p.n.e.). Była bardzo podziwiana przez ekspertów, w tym Sir Arthura Evansa (jednego największych z odkrywców kultury minojskiej, odkrywcy słynnego pałacu w Knossos). Jednak w ciągu niespełna dekady pojawiły się pytania co do autentyczności figurki, a część środowisk uznała ją za falsyfikat. Inni uczeni bronili autentyczności ze względów technicznych, porównując wykonanie figurki do fragmentów kości słoniowej z epoki brązu odkrytych podczas wykopalisk na Krecie. 

        Przez wiele lat jej losy były niepewne, gdy opinia naukowa krytykowała ją, a następnie rehabilitowała. Obecne śledztwo ma na celu ujawnienie historii samej figurki, a nie udowodnienie racji. Standardowe badania kości słoniowej nie wchodzą w grę. Niemożliwe byłoby pobranie próbki do testu Carbon-14, która nie została wcześniej zanieczyszczona zabiegami konserwatorskimi, bez zniszczenia figury. Dokładne przestudiowanie technik jej wytwarzania może nam powiedzieć więcej o tym, jak i kiedy została wykonana. Jeśli rzeczywiście pochodzi z Krety z epoki brązu, pomocna będzie sieć minojskich kontaktów handlowych, które sprowadzały surowce na Kretę, a także umiejętności starożytnych rzemieślników, którzy ją ukształtowali.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach

Większość znanych nam współcześnie hełmów i innego uzbrojenia gladiatorskiego zawdzięczamy Pompejom. Erupcja Wezuwiusza zakonserwowała miasto wraz z niemal nienaruszonymi, niezwykłymi artefaktami na wieki. Widoczne na ilustracji typy gladiatorów to: 1. Retiarius (sieciarz) – walczył trójzębem, sztyletem oraz siecią, bez hełmu. Jedyną ochroną retiariusa była wykonana z brązu osłona lewego barku o nazwie galerus za którą w razie potrzeby mógł osłonić swoją głowę i manica osłaniająca ramię wykonana z metalowych lub skórzanych pasów, czasami z naszytych na skórę łusek. 2. Secutor - gladiator walczący najczęściej z retiariusem. Był uzbrojony w miecz gladius i drewnianą tarczę przypominającą tarcze legionisty rzymskiego. Jego uzbrojenie ochronne składało się z osłony ramienia trzymającego miecz, zamkniętego hełmu bez wystających elementów (aby sieciarzowi trudniej było zarzucić na przeciwnika sieć) i nagolenicy. Walka gladiatorów secutora i retiariusa w Pompejach (rys. Peter Connolly) Zapewn...

Wilhelm I Zdobywca

Wilhelm I Zdobywca (1028-1087), przez Anglików znany jako William the Conqueror, a wśród Francuzów - Guillaume le Conquérant był królem Anglii, a wcześniej księciem Normandii. Był nieślubnym synem księcia Normandii Roberta I Wspaniałego, zwanego również Robertem Diabłem. Stąd drugi przydomek Wilhelma, nadany przez przeciwników, to Bękart (czyli u Anglików - Bastard, a Francuzów - Bâtard). Jego matką była Herleva (lub Herletta), najprawdopodobniej córka Fulberta, garbarza z Falaise.    Wilhelm I Zdobywca w kolczudze trzyma hełm z nosalem (rys. Jaja Japitana) Jego panowanie rozpoczęło nowy etap w dziejach Anglii. Zatem dziś poruszę kwestię związaną z tematyką strony, czyli modą męską. Na ilustracji widzimy Wilhelma z wąsami w oparciu o wizerunek ze słynnej tkaniny z Bayeux (ręcznie haftowanego płótna o wymiarach 68,38×0,5 m, przedstawiającego podbój Anglii; w 2007 roku wpisanego na listę UNESCO Pamięć Świata). Przedstawiony tam władca, podczas bitwy pod Hastings w 1066 roku podn...

Krezus

Krezus był ostatnim królem Lidii (na zachodzie Azji Mniejszej). Już w czasach antycznych jego imię stało się synonimem bogacza. Jest do dziś. Jego skarby, w tym pierwsze w całości emitowane złote monety - były obiektem przekazów w Grecji i Persji. Krezus objął tron około 560 roku p.n.e. Lidia była starożytnym państwem ze stolicą w Sardes (po upadku nazwa ta odnosiła się wciąż do tej krainy). Władca był pod wpływem podbitych przez siebie miast greckich w Jonii (wybrzeże Azji Mniejszej). Krezus był wielkim mecenasem poetów, uczonych i filozofów, których chętnie gościł na swoim dworze. W 547 roku p.n.e. rozpoczął wojnę z perskim królem Cyrusem II Wielkim z dynastii Achemenidów. Szukał bezskutecznie przymierza z Babilonią i Egiptem.    Krezus w płomieniach, 546 p.n.e. przedstawiony na attyckiej  amforze znajdującej się obecnie w paryskim Luwrze           Według Herodota, przed rozpoczęciem wojny Krezus zapytał wyrocznię w Delfach czy powinien wal...